Boekverslag Steve Mosby

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	5VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1897
Opvragingen:	68

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 5 uit 5 (1 stem)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Steve Mosby

• The 50/50 killer / De 50/50 moorden (1)

  2007

De 50/50 moorden

Auteur: Steve Mosby
Titel: De 50/50 moorden
Druk: de vertaalde druk
Uitgever, jaar, plaats: Areopagus, 2008, Utrecht
Jaar eerste druk: 2007
Aantal pagina’s: 341
Opdracht: ‘voor Lynn’

Indeling:
Het boek is ingedeeld in vier delen. Na elk deel komt een fragment uit het boek van John Mercer (Gedane zaken). Binnen die delen komen verschillende personages aan het woord. Dit wordt aangegeven door de datum, de tijd en de resterende tijd voor de zonsondergang. Dan wordt de naam van de personage vrij gegeven en begint die te vertellen.

Samenvatting van de inhoud:
Proloog:
John Mercer is aanwezig bij een begrafenis van een van de mannen uit zijn groep. Andrew, de man in kwestie, is vermoord en verdient een waardige uitvaart. John Mercer is zijn baas en moet een toespraak houden. Wanneer hij op wil staan en naar voren loopt ziet hij in de zaal allerlei mensen die hij ooit opgepakt heeft wegens een moord. Hij stort in.

Verhaal:
Mark komt bij het team van John Mercer. Het is zijn eerste werkdag en komt direct al veel te laat. Hij komt op het bureau aan en blijkt daar alleen te zijn. Het duurt maar even of hij wordt opgeroepen en moet naar een plaats waar een lijk gevonden is. Dit is het lijk van Kevin Simpson. Kevin ligt in een bad en zijn hele huid is verbrand. Op de muur is een soort spinnenweb getekend. De andere collega’s van Mark herkennen dit teken en dat baart ze zorgen. Andrew is vermoord en toen verscheen er ook zo’n teken op de muur. Ze beginnen een groot onderzoek.
Al snel vinden ze een geluidsopname met daarop de stem van de moordenaar en de stem van Kevin. De moordenaar geeft aan dat het een spel is en dat ene Scott en Jodie ook in zijn spel zitten.
Het onderzoeksteam zoekt verder en vergelijkt deze zaak met die van Andrew. Ze komen tot de conclusie dat het om een man gaat die stelletjes weken lang volgt en ze dan te grazen neemt. Een van hen moet zichzelf opofferen en laten vermoorden en de andere mag dan weg. Haastig gaan ze op zoek naar Scott en Jodie.
Ondertussen komt er een andere agent bij de vrouw van John aan. Hij verteld dat hij op zoek is naar Reagon en zijn dochter. De vrouw van John was de therapeute van Reagon. Het baart haar zorgen dat hij weg is, maar nog meer zorgen dat haar man aan het einde van de dag nog niet thuis is.
Jodie en Schott worden toch gevonden door de 50/50 moordenaar en meegenomen het bos in. Het team weet zich geen raad meer en zoekt zo goed mogelijk naar het stelletje, maar vinden ze in de eerste instantie niet.
Dan weet Scott los te komen bij de moordenaar en weet te ontkomen. Hij loopt het bos uit met hevige verwondingen. De moordenaar is hem te lijf gegaan met een gloeiend hete schroevendraaier en Scott mist onder andere een oog. Hij weet te ontkomen en komt bij het ziekenhuis aan.
Mark en de anderen worden geïnformeerd en komen bij het ziekenhuis aan. Daar treffen ze Scott en weten een beetje informatie los te krijgen. Ze beginnen meteen een grootschalig onderzoek in de bossen.
Jodie is het ondertussen ook zat. Ze zit opgesloten in een klein hokje en heeft tot nu toe naar haar muziek geluisterd, maar de batterijen begeven het. Ze probeert te ontsnappen, maar wanneer ze eenmaal buiten is ziet ze de moordenaar voor haar. Het blijkt de duivel te zijn. Hij heeft een zwart gewaad aan met een rood masker. Voor haar brand een groot vuur. Ze pakt een tak en een flesje olie en gaat voor de moordenaar staan. Die geeft echter niet op en loopt naar haar toe.
Scott heeft ondertussen zoveel weten te vertellen dat ze weten waar Jodie moet zijn. Ze hebben nog een paar uur voor ze aan het eind van haar leven is en gaan er zo snel mogelijk naar toe.
Ze komen net op tijd aan. Jodie heeft de moordenaar weten te vermoorden en wordt opgevangen door de John en zijn groep. Die nemen haar mee naar het ziekenhuis.
Mark is achtergebleven in het ziekenhuis en ontdekt dat er iets niet klopt. Hij bekijkt alle informatie nog een keer en komt erachter dat het niet Scott is die in het bed ligt. Hij rent zo snel hij kan weer terug naar het ziekenhuisbed, maar treft daar alleen een dode bewaker aan. Scott is niet Scott, maar een persoon genaamd Barnes.
Mark weet waar hij moet zoeken en is op weg naar het huis van John. Daar staat de auto van Barnes en blijkt het te zijn. Hij heeft het kind van Reagon op zijn arm en staat met een mes te zwaaien. Mark voelt zich machteloos.
Hij weet Barnes zo ver te krijgen dat hij het kind loslaat en in elkaar zakt. Op dat moment arriveert John Mercer ook en krijgt te horen dat zijn vrouw weg is. Hij begint Barnes van de grond te trekken en vermoordt hem.
Dan blijkt dat Barnes de echte duivel was. Hij wilde de spelletjes spelen. Ze komen erachter dat Reagon de andere duivel was en compleet in de ban van Barnes was. Om het echt te laten lijken heeft Barnes dezelfde verwondingen op zijn gezicht aangebracht dan hij bij de echte Scott heeft gedaan. Die wordt later dood aan een boom gevonden.
De vrouw van John Mercer blijkt met haar zus meegegaan te zijn en op het nippertje aan de dood te zijn ontsnapt.

Tijd:
De gebeurtenissen spelen zich af in de nacht van 3 op 4 december. Het speelt zich af in het buitenland en neemt een hele nacht en een beetje van de dag van 3 december in beslag. Er zijn geen terugblikken, op de herinneringen van de zaak van Andrew na. Het verhaal is niet continu verteld. Soms worden er grote stukken overgeslagen. Een voorbeeld hiervan is wanneer Mark onderweg is naar het huis van John, staat hij ineens voor het huis van John.

Plaats:
Het verhaal speelt zich af in Amerika. Het speelt zich af in het ziekenhuis, op straat, in het bos, in het huis van Kevin, in het huis van Scott, in het huis van John Mercer en op het bureau. De ruimte heeft grotendeels geen versterkende rol, tot het moment dat ze in het bos aankomen. Dan heeft de ruimte ineens wel een versterkende rol.

Personen:
John Mercer: Dit is het hoofd van het recherche team. Hij staat onder hoge druk wanneer er een link gelegd wordt tussen deze zaak en de zaak van agent Andrew. Hij breekt aan het eind van het verhaal op wanneer hij hoort dat zijn vrouw weg is.
Eileen Mercer: Dit is de vrouw van John. Ze is therapeute van beroep. Ze maakt zich zorgen om John en wanneer blijkt dat hij over heel veel dingen gelogen heeft besluit ze naar haar zus te gaan en redt zichzelf zo.
Mark: De nieuweling binnen de groep van John. Hij is erg onzeker in het begin, en wordt direct in het diepe gegooid. Wanneer hij zeker weet dat hij het goed heeft wordt hij zekerder.
Scott: Een van de doelwitten van de moordenaar. Hij heeft een relatie met Jodie en wordt op een dag meegenomen door de 50/50 moordenaar. Hij overleeft dit drama niet.
Jodie: Ook een doelwit van de moordenaar. Ze heeft een relatie met Scott, maar gaat vreemd met Kevin. Wanneer ze vrij komt gaat ze niet weg, omdat ze denkt dat Scott nog in de buurt is. Ze voelt zich ook verantwoordelijk voor hem.
50/50 moordenaar: Deze persoon zie je vrij weinig in het verhaal. Hij komt aan het eind nog even voor en doet zijn woord. Hij neemt stelletjes gevangen, om er vervolgens gruwelijke spelletjes mee te spelen. Hij draagt een duivel masker en wordt ook vaak aangezien voor de duivel.
De groep: Dit is de groep onder hoedde van John Mercer. Ze lossen de moord met z’n allen op.
Barnes: de 50/50 moordenaar
Reagon: een van de mannen in het verhaal. Hij heeft een dochter, maar mag haar niet zien, omdat ze bij haar moeder is. Hij raakt ontspoort en neemt haar mee. Hij komt onder invloed van de moordenaar en voert allerlei taken uit.

Perspectief en verteller:
Het boek wordt geschreven vanuit een hij/zij perspectief. Oftewel een personaal perspectief. De personages komen aan het woord, maar het lijkt of een derde persoon het beschrijft, maar wel alles weet. Hij weet hoe ze zich voelen, wat ze denken en wat we doen.

Verhaalconventie:
Het is een realistisch verhaal. Het is niet heel erg waarschijnlijk dat dit ook in het echt gaat gebeuren, maar alle dingen die gebeuren kunnen voorkomen. Het is allemaal te realiseren. Het is dan ook geen sprookje, science fiction of een fantasie verhaal.

Stijl:
Het verhaal wordt gekenmerkt door normale zinnen. De schrijver maakt geen gebruik van hele lange zinnen, maar ook geen korte. Het lees lekker weg. Hij maakt weinig gebruik van beschrijving, maar de situaties wijzen voor zich. In het verhaal legt hij uit hoe Scott wordt bewerkt met een schroevendraaier en daarbij maakt hij weinig gebruik van beschrijvingen. Toch is het duidelijk hoe dat gebeurd en hoe het er uit gezien moet hebben.
Wel beschrijft hij uitgebreid hoe de littekens op het lichaam van Barnes eruit zien. het is dus heel wisselend hoe hij beschrijvingen gebruikt. Hij gebruikt weinig bijvoeglijke naamwoorden en ook geen beeldspraak.

Verklaring titel:
De moorden die in het boek worden gepleegd gaan allemaal om een keuze. Een stel wordt gevangen genomen en dan moet er een beslissing genomen worden. Welk van de twee gaat weg en welke wordt vermoord. Het is dus 50/50 wie weg mag en wie vermoord moet worden.

Verklaring motto:
---

Motieven:
Onderzoek: het onderzoek naar de moorden
Liefde : de liefde die de mensen voor elkaar hebben
Keuzes maken: wie van de twee mag gaan en wie moet blijven en een pijnlijke dood tegemoet gaan.

Leidmotieven:
---

Thema:
Moord

Idee:
---

Schrijver
Steve Mosby, nu 31 jaar oud, wilde altijd al schrijver worden. Zijn ouders moedigden hem ook aan om te lezen en te schrijven. Hij heeft ooit aan een universiteit in Leeds gewerkt, maar is nu fulltime schrijver. Hij woont in Leeds.
Hij heeft veel tijd in zijn personages gestoken, omdat hij vind dat ze realistisch moeten lijken.
Hij heeft er bewust voor gekozen om aan het begin en aan het eind een begrafenis te beschrijven, omdat wij als lezers dan in een cirkel zouden eindigen. Daarnaast is het ook bedoeld om aan te geven dat het einde nu echt is. Een begrafenis betekent voor de dode ook het einde en nu ook voor het boek.
Hij heeft nu net een nieuw boek uitgegeven. Dit heet ‘Cry for Help’. Het gaat over een serie moordenaar die mensen vastbindt en ze om laat komen van de dorst. Wanneer je dit zo bekijkt zou je zeggen dat de boeken heel erg op elkaar moeten lijken, maar dat schijnt niet zo te zijn. Er zijn wel wat overeenkomsten, maar ook heel veel verschillen.