Boekverslag Willem Elsschot

Info over dit verslag

Geschreven door:	Don [meer]
Niveau:	4VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1504
Opvragingen:	8

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (1 stem)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Willem Elsschot

• De leeuwentemmer (0)

  1940

• De verlossing (2)

  1921

• Een ontgoocheling (8)

  1921

• Het been (0)

  1938

• Het dwaallicht (14)

  1946

• Het huwelijk (1)

  1934

• Het tankschip (2)

  1942

• Kaas (42)

  1933

• Lijmen (0)

  1924

• Lijmen / Het been (18)

  1924

• Lijmen / Het been en Tsjip / De leeuwentemmer (1)

  1924

• Pensioen (1)

  1937

• Tsjip (2)

  1934

• Tsjip / De leeuwentemmer (3)

  1934

• Villa des Roses (12)

  1913

Formele Gegevens:

Auteur: Willem Elsschot (Alfons de Ridder)
Titel: Kaas
Het verschijningsjaar: 1933

Motto: AAN JAN GRESHOFF
Ik luister zwijgend naar die stem
Die hijgt en hees is, maar vol klem
Die in mineur zingt bij ’t verwensen
Van ’t alledaagse in de mensen.

Ik volg de hoeken van die mond
Een kwalijk toegegroeide wond
Die alles uitdrukt, als hij lacht,
Wat hij zo fel in woorden bracht.

Hij heeft een vrouw en kroost en vrinden
Hij heeft een hele hoop beminden
Waar hij plezier aan heeft als geen
Toch staat Jan Greshoff heel alleen

Hij zoekt en hij kijkt, hij hoopt en wacht
Van d’ene nacht tot d’andere nacht.
Hij hoort iets en komt overeind:
Hij wacht in Brussel op zijn eind

Vooruit Janlief, hanteer de riem,
En geef die rotzooi striem op striem!
Vaag al dat vee van uwe baan
Zo lang uw hart nog mee wil gaan

Mijn oordeel over het boek:

ALGEMENE VRAGEN
1. Waarom heb je dit boek gekozen?
Ik had weinig tijd want de toetsweek stond voor de deur. Ik besloot om nu eens een dun boekje te gaan lezen, want ik had al aardig wat dikke boeken gelezen (de tweeling, heren van de thee). Uit de periode vooroorlogs 1880-1945 moest ik nog één boek lezen dus besloot ik uit deze categorie een boek te lezen. In de bibliotheek keek ik wat rond en vroeg naar een klein boekje uit deze periode van een goede schrijver. Het boekje kaas van Willem Elsschot werd mij aangeraden. Deze nam ik omdat dit boekje ook op de keuzelijst stond van vooroorlogs.

2. Hoe was de eerste indruk van het boek?
Slecht, het boek begon met een zwaar voorwoord van de schrijver. In dit voorwoord werden allerlei hersenspinsels in de vorm van een gedicht aangehaald wat ik niet echt kon waarderen.

3. Hoe heb je het lezen van het boek ervaren?
Het antwoord op deze vraag beschrijf ik d.m.v. de volgende punten: gebeurtenissen, personen, opbouw en taalgebruik.

GEBEURTENISSEN
Kwamen de gebeurtenissen echt op jou over?
Ja want, het boek is realistisch geschreven. Het verhaal is goed uitgewerkt, en natuurgetrouw geschreven. Kortom het boek geeft goed weer hoe men leefde aan het eind van de 19e eeuw.

Heb je zelf zoiets meegemaakt of juist helemaal niet?
Nee, want dit verhaal beschrijft het verhaal van een man die zijn carrière compleet gaat omgooien. Dit kan ik natuurlijk nog niet meegemaakt hebben omdat ik op school zit.

Kwamen er herkenbare situaties in het boek voor, of juist niet?
Eigenlijk helemaal niet, omdat het boek een zich in een hele andere periode en afspeelt dan de tijd waar we nu in leven.

Ken je andere boeken of films waar dergelijk zaken aan de orde komen?
In heel veel boeken en films komen onderwerpen voor, waarin het bij dit boek om draait: tragedie, handel, gezin en werk, enzovoort.

Lijkt de beschrijving van de gebeurtenissen veel op andere boeken of niet?
Ik vind de beschrijvingen van de verscheidene gebeurtenissen in dit boek leuker dan in andere boeken. De beschrijvingen zijn vanuit het gezichtspunt van Laarmans (de hoofdpersoon). Door deze vorm van beschrijving wordt de lezer actief bij het verhaal getrokken, zowel op grappige en droevige manier.

Heb je bepaalde gebeurtenissen in dit boek als schokkend ervaren?
Nee de meeste gebeurtenissen zijn op zichzelf niet schokkend. De weinige gebeurtenissen die wél schokkend zijn, zijn geschreven met een knipoog.

Is dit een boek wat je aan het denken heeft gezet over een bepaald probleem?
Nee, het boek laat je niet nadenken over de problemen van de hoofdpersoon, want deze worden zelf verder uitgebreid toegelicht.

PERSONEN
Waren het personen van vlees en bloed of waren het ‘types’?
Zowel de hoofdpersoon als de bijpersonen in het boek zijn overduidelijk allemaal types. De types passen dan ook perfect in deze tragedie.

Welke personen vond je sympathiek/onsympathiek?
Sympathiek: Fine Laarmans, Frans Laarmans, Ida Laarmans, Boorman.
Onsympathiek: Jan Laarmans, Hornstra, Van Schoonbeke.

Wat heeft je verwonderd/geïrriteerd aan de personen in het boek?
Dat ze allemaal erg verschillend op elkaar reageerden. Zo was de één heel eenzaam, de ander vrolijk en een derde mysterieus. Dit aspect maakte het boek interessant.

Kon je je goed inleven in de hoofdpersonen?
Jazeker, het verhaal wordt zo goed geschreven dat je echt gaat meeleven met de hoofdpersoon.

Herken je bepaalde gedachten/angsten/vreugden/emoties van de hoofdpersoon?
Jazeker.

Op welke momenten nam de hoofdpersonen andere beslissingen dan jij genomen zou hebben?
Waar moet ik beginnen…

OPBOUW
Was het verhaal lastig te lezen of niet?
Nee, dat viel mee.

Wat waren de lastige gedeelten dan?
Het voorwoord van de schrijver: in dit voorwoord zit een oersaai lang gedicht. Maar dit was dan ook het enige lastige gedeelte, de rest las heel soepel.

Kwam dat door het gebruik van flashbacks of had het verhaal een niet chronologische vertelwijze?
Het verhaal is helemaal chronologisch geschreven. Er word nooit terug geblikt op het verleden (flashbacks). Ik vond deze chronologische volgorde wel prettig lezen.

Vond je het verhaal spannend of niet?
Het verhaal was best wel spannend.

Zat dat in de aard van de gebeurtenissen of in de opbouw van het verhaal?
Het kwam niet door de opbouw maar door de aard van de gebeurtenissen. Zo deed de hoofdpersoon soms onverwachte dingen waardoor het boek leuk en spannend bleef.

Zaten er stukken in die je overgeslagen hebt omdat ze zo saai waren?
Nee, maar door de schrijfstijl (eenvoudig, kort, nuchter, precies, trefzeker; er staat geen woord teveel of te weinig) en het grappige verhaal blijft het boek tot het einde boeiend.

Houd je meer van verhalen met een ik-verteller of een onzichtbare verteller?
Een onzichtbare verteller. In dit boek wordt gebruik gemaakt van een ik-verteller. Je ziet alles vanuit de ogen van Frans Laarmans, een mislukte kaashandelaar. Alleen zijn gevoelens en denkbeelden worden duidelijk. Van de andere personen komt men nauwelijks iets te weten, behalve dan de mening van Laarmans over hen.

Houd je niet van verhalen met een open eind, of juist wel?
Dat maakt mij niet zoveel uit, dit boek heeft een gesloten einde.

Heb je je gestoord aan een wisselend perspectief of vind je dat juist mooi?
Het boek heeft geen wisselend perspectief, het is namelijk geschreven vanuit het ik- perspectief.

TAALGEBRUIK
Liet het boek zich lastig lezen vanwege de (moeilijke) woordkeuze, of lag het aan de lengte van lange zinnen?
Nee, want de zinnen hadden een aangename lengte en de woordkeuze was ook goed te volgen. Verder waren de bladzijden klein en was het lettertype groot, dus het hele boek las makkelijk weg.

Ben je zinnen tegengekomen waarvan je dacht: ‘Kijk dat is nu eens grappig/ mooi/ goed gezegd!’ Noteer een paar van die zinnen die echt indruk op je gemaakt hebben?
Ja, er worden veel niet bestaande woorden gebruikt in dit boek, ze hebben allemaal met kaas te maken. Een voorbeeld: “door iedereen verlaten moet ik zelf de kaasdraak te lijf”.

Kon je door het taalgebruik de beschreven zaken goed voorstellen?
Ja want, Willem Elsschot heeft een hele duidelijke schrijfstijl. Hij gebruikt wel regelmatig gallicismen in zijn boek, maar dat doet geen afbreuk aan het verhaal.

Waren er veel dialogen en weinig beschrijvingen of juist andersom en waarvan houd je eigenlijk?
Er waren veel beschrijvingen en iets dialogen in het boek. Ik houd het meest van dialogen en wat minder van beschrijvingen. Maar de beschrijvingen waren zo goed geschreven dat ik het niet als minpunt zie dat er veel beschrijvingen in het boek zitten.

4. Wat vond je uiteindelijk van het boek?
Een leuk boek. Omdat…
Willem Elsschot heeft een mooie schrijfstijl en zijn thematiek is ook vrij constant. Hoe iemand omgaat met zijn carrièremogelijkheden komt in veel van zijn verhalen naar voren. De lezer wordt op een slimme manier bij het verhaal betrokken en ik heb erg meegeleefd met de hoofdpersonen. Frans Laarmans is natuurlijk wel een beetje een loser, maar aan de andere kant is hij ook wel een beetje een slachtoffer van zijn tijd. Dit verhaal is misschien nog het beste te typeren als realistische slap-stick. De hoofdpersoon glijdt hier alleen niet uit over bananenschillen en krijgt geen taarten in zijn gezicht gegooid, maar blundert even lachwekkend, wel op een wat subtielere manier natuurlijk. De lezer blijft voortdurend verheffende gedachtes hebben zoals: “Doe nou niet joh, kom op. Denk nou even na!” Frans Laarmans is dan niet bepaald cool, maar hij is wel een sympathieke man en ook een heel complete figuur. Alle rollen zijn goed uitgewerkt en het verhaal leest erg ontspannen. Ik vind dit echt een leuk boek. Kaas is een goed voorbeeld van iemand die kansen krijgt om het te maken en die het dan net niet goed genoeg doet. Het verhaal is realistisch en toch spannend en ook boeiend. Een echte aanrader!