Boekverslag Joyce Sweeney

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Kwaliteit:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1100
Opvragingen:	16

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Joyce Sweeney

• Free fall / Vrije val (12)

  1998

• Shadow / Schaduw (7)

  1997

• The tiger orchard / De tijgerboomgaard (6)

  1997

Vrije val door Joyce Sweeney

Neil en Randy zijn allebei 18 jaar en sinds twee jaar goede vrienden. Neil heeft een broertje van 16 jaar, David heet hij. David heeft een ook een beste vriend, namelijk Terry.
Randy komt met het idee naar Neil om naar een grot te gaan in Ocala National Forest. Randy’s neven waren er laatst geweest en zeiden dat het er erg leuk was. Eigenlijk vindt Neil het best riskant, maar hij stemt toe. Als David hoort wat Neil en Randy van plan zijn, wil hij samen met Terry mee. Neil vindt het goed, al weet hij dat Randy er niet zo blij mee zal zijn. Ze gaan dus uiteindelijk met zijn vieren naar de grot. Niemand heeft aan zijn ouders verteld waar ze heen gaan omdat het anders toch niet zou mogen. Ze hebben allemaal eten meegenomen voor de middag. David heeft zelfs een verbanddoos, een uitklapbaar schepje en twee touwen meegenomen.

Ze rijden met Neils auto naar Ocala National Forest en zoeken de grot op. Als ze in de grot zijn schijnen ze een beetje rond. Ze zien een gang en besluiten die in te gaan. Neil merkt dat hij last heeft van claustrofobie, maar hij probeert dat niet te laten merken. Op een gegeven moment komen ze een slang tegen. Met de opklapbare schep van David maakt Randy de slang dood. Ze lopen steeds verder en verder tot ze merken dat ze verdwaald zijn. Hun drinken is bijna op en ze vragen zich af of de grot niet onder heel Florida door loopt. Want als dat het geval is, is een uitgang zoeken in de grottendoolhof zinloos. Gelukkig horen ze na een tijdje water stromen, er loopt een heel klein beekje met water door de grot. Niemand durft er een slokje van te nemen, bang dat het radioactief is. David neemt uiteindelijk toch een slok en als er niks gebeurt vult iedereen zijn veldfles met het water. Dan ontdekt Randy opeens een grote open ruimte in de grot.Bovenin schijnt er er door een gat in de grot daglicht naar binnen. Ze besluiten dat dit hun ontmoetingspunt wordt want ze willen de uitgang gaan zoeken door allemaal een gang te nemen en om de 15 meter met betadine (uit de verbanddoos van David) hun initialen te zetten. Als ze allemaal een gang hebben genomen, denkt Neil na over hun situatie. Hij merkt dat hij last krijgt van claustrofobie en besluit een gedicht te lezen uit een heel groot dichtboek dat hij meedraagt sinds de brand in zijn huis. Als hij het gedicht gelezen heeft loopt hij verder. Maar als hij eenmaal merkt dat hij een rondje gelopen heeft slaat de claustrofobie toe. Hij schreeuwt en slaat met zijn handen en knieën tegen de muur. Terry komt op zijn geschreeuw af en maant hem tot rust. Terry verbindt de wonden van Neil met zijn T-shirt en samen lopen ze terug naar de open ruimte. David is er al. Hij laat Terry en Neil zijn ontdekking zien, in de open ruimte zit een klein meer. Hij wil met het touw meten hoe diep het meer is maar van Neil mag dat niet, want hij heeft een heel ander plan. Neil kan namelijk heel goed klimmen en wil helemaal naar boven klimmen om ten slotte door het gat waar het zonlicht uit komt te gaan. Dan zal hij het touw kunnen laten zakken zodat Terry, David en Randy omhooggetrokken kunnen worden. Randy komt uiteindelijk ook weer terug. Hij maakt een w.c. door in een klein gangetje de schep neer te leggen en met betadine JONGENS op de wand te schrijven. In de avond komen alle geheimen naar boven. Want dat zijn er veel. Neil heeft Randy nooit verteld dat zijn huis in brand is geweest of dat hij altijd een dichtbundel bij zich draagt. Hij heeft hier ook nog nooit met David over gesproken. Terwijl David alles aan Terry heeft verteld over de brand. In de grot komt het hele verhaal naar boven. Neil had toen hij veertien was eens een keer een jointje gekocht, omdat zijn vrienden in die tijd allemaal rookten. Hij had het alleen niet kunnen oproken omdat hij het steeds uitstelde. Hij had het jointje in een doos onder zijn bed bewaard.

David had het jointje gevonden, was stoned geworden en op het bed gaan liggen. Het bed was door de brandende joint in brand gevlogen en David was halsoverkop naar buiten gerend.
Helemaal vergetend dat hun jongere zusje, Mimi genaamd, (toen acht jaar) nog binnen was. Mimi was omgekomen bij de brand en iedereen had David de schuld gegeven. David dacht ook dat het allemaal zijn schuld was, terwijl Neil dacht dat het zíjn schuld was. Twee jaar lang hebben de broers zo in schuld geleefd. Neil zocht zijn troost in een dichtbundel, terwijl David juist probeerde alles perfect te doen. Als in de grot alles met iedereen besproken wordt, zijn de broers weer echt boers en is Randy niet meer kwaad op Neil. Hij zegt zelfs dat Chloë ook op hem is als Neil beschaamd vertelt dat hij op Randy’s zusje is.
Nu is nog maar één onderwerp aan de orde: Hoe komen ze uit de grot? Ze besluiten hun laatste eten op te eten en nog een heel klein beetje tot de volgende dag te bewaren. Dan zal Neil de volgende dag uit de grot proberen te klimmen.

Neil krijgt een touw om zijn middel en begint de rotswand te beklimmen. Er zijn twee moeilijke stukken. Het eerste stuk gaat goed, maar het tweede stuk niet. Neil valt en breekt zijn been. Zijn been wordt verbonden door David met de ijzeren steel van he opklapbare schepje. Ze proberen een ander plan te bedenken als ze een watervogel zien die via het meertje naar binnen is gezwommen. Dat is de oplossing.Ze besluiten dat David (hij is badmeester) naar buiten probeert te zwemmen en ze dan een voor een mee naar buiten mee sleept onder water. Zo gezegd, zo gedaan. Als laatste sleept hij Neil mee onder water. Als ze bijna aan de oppervlakte zijn, glijdt Neil weg. Heel langzaam, als in slow-motion, zinkt hij door zijn verzwaarde been naar beneden. David draait zich om, en zwemt naar Neil toe. Opnieuw probeert hij hem mee te slepen. Dit keer gaat het goed. Bij de oppervlakte aangekomen, worden ze door Terry en Randy op de kant gehesen. Neil kijkt het felle zonlicht in en steekt zijn armen naar David uit. Voor het eerst in twee jaar noemt hij zijn broer weer bij zijn naam. “David!”