Geschreven door:	Pleunie [meer]
Datum ingestuurd:	25 januari 2006
Niveau:	2 vwo
Taal:
Woorden:	565
Opvragingen:	430 (2 deze maand)
Waardering:	Currently 3.50/5 1 2 3 4 5 3.5/5 (4 stemmen)

Leesverslag

Zakelijke gegevens
Schrijver: Het boek is geschreven door Greet Beukenkamp.
Titel: De titel van het boek is ‘Al het water van de zee’.
Genre: Pesten
Uitgeverij: Het boek is uitgegeven door Uitgeverij Sjaloom in Amsterdam in 1998.
Aantal pagina’s: 222

Vertel de belangrijkste gegevens uit het verhaal:
Klas 2A gaat een weekje naar Terschelling. Ze slapen in tentjes bij een soort kampeerboerderij. Het begint gezellig, en Ivo, het buitenbeentje van de klas, hoopt dan ook dat hij deze week niet zo erg gepest wordt.
Maar meteen bij het tenten opzetten gaat het al fout. Daan, Dennis, Chris, Ron en Bert, de pestkoppen van de klas, maken Ivo’s tent nat met de pomp. De jongens krijgen op hun kop, maar verder wordt er niks gedaan. Als ze gaan zwemmen gooit Dennis een schoen van Ivo in de zee. Gelukkig spoelt hij weer aan. De rest van de week wordt Ivo uitgescholden en gepest door Daan, Dennis en Chris, Ron en Bert lopen hen maar achterna. Ze maken een foto van hem terwijl hij aan het plassen is, pesten hem met zijn uiterlijk en zo verder. Ivo is bang voor ze, en durft niks terug te doen. Daardoor wordt hij alleen maar erger gepest.
Ivo houdt ook erg van vioolspelen, en hij speelt ook een stukje voor de klas. Zo komt Chris op een idee, en samen met Daan, Dennis, Ron en Bert voert hij het uit. Als Ivo even niet in zijn tent is plassen ze allemaal in zijn vioolkist. Hierdoor gaat ook de viool kapot, want die kan niet tegen water. De dag erop is Ivo verdwenen. Een van de moeders gaat in zijn tent kijken. Daar vindt ze de stinkende vioolkist. Ze besluiten om Ivo in groepjes te gaan zoeken, maar ze kunnen hem niet vinden. Wel vinden ze een paar schoenen, maar ze weten niet of die van Ivo zijn. Zijn tent wordt nog een keer doorzocht, en nu vinden ze gedichten die Ivo heeft geschreven. Ze zijn allemaal erg verdrietig en gaan ook over hoe eenzaam hij zich voelt. Ook zit er een afscheidsbrief voor zijn ouders bij. De kinderen zeggen nu tegen de pesters wat ze nooit durfden te zeggen uit angst dat ze zelf gepest werden. De ochtend erop komt de politie vroeg naar de kampeerboerderij. Ze vertellen dat Ivo dood is aangetroffen bij het strand. Bijna iedereen moet huilen en de terugreis is iedereen erg verdrietig en stil. Ze begrijpen nu dat ze er eerder iets aan hadden moeten doen, nu is het te laat…

Mening
Ik vond het een mooi boek. Er wordt goed beschreven hoe iedereen zich voelt, en wat hun achtergrond is. In elk hoofdstuk is een andere leerling de hoofdpersoon en bekijk je het door het oog van die persoon. Dat maakt het ook heel echt, het zou zo echt gebeurd kunnen zijn. Het zet je ook aan het denken, wat voor gevolgen pesten kan hebben, en hoe je er iets aan moet doen. Het boek liep heel anders af dan ik had gedacht. Ik dacht dat het wel goed zou komen, en dat Ivo weer terugkwam, en dat het pesten stopte. Het was ook heel zielig af en toe, als je las hoe erg Ivo het vond, en toen ze in zijn vioolkist plasten, zijn liefste bezit. Ook was het best spannend toen Ivo was weggelopen, je wist niet waar hij was en of hij wel of niet zelfmoord had gepleegd.