Geschreven door:	anoniem [meer]
Datum ingestuurd:	11 januari 2006
Taal:
Woorden:	947
Opvragingen:	3942 (67 deze maand)
Waardering:	Currently 3.18/5 1 2 3 4 5 3.2/5 (17 stemmen)

A. Beschrijving

Auteur: Benjamin Lebert

Titel: Crazy

Genre: Jeugd roman

Eerste Druk: 2000

Aantal pagina’s: 144

Keuze: Ik heb dit boek gekozen om te lezen, omdat ik het al een tijdje geleden had besteld. En dit was het enige Duitse boek dat ik had dat me wel aantrekkelijk leek om te lezen.

Verwachting: Ik verwacht, gebasseerd op de omslag, dat het een boek is over een jongen van mijn leeftijd. Hij kijkt nogal stuurs dus ik denk dat hij nogal tegendraads of chagarijnig is. Ik denk dat hij veel dwarsligt of houd van rare, extreme dingen, omdat de titel ‘Crazy’ is.

Samenvatting: Het verhaal gaat over Benjamin Lebert van 16. Hij is gehandicapt door een ongeluk. Hierdoor is zijn linkerhand en linkerbeen gedeeltelijk verlamd. Hij kan wel lopen, maar heeft snel pijn en met zijn hand kan hij niet zulke precieze bewegingen maken. Hij is erg slecht in wiskunde en zit daarom nog steeds in de achtste klas. Zijn ouders sturen hem als laatste oplossing naar het internaat Neuseelen.
Zijn ouders maken vaak ruzie en verderop in het verhaal lees je dat zijn vader ergens anders is gaan wonen. Zijn zus is lesbisch en zorgt vaak een beetje voor Benjamin, zo neemt ze hem bijvoorbeeld mee uit.
Op het internaat raakt Benjamin vanaf de eerste dag bevriend met Janosch Alexander, waarmee hij een kamer deelt. Het is een vriendelijke jongen, die Benjamin gelijk hartelijk ontvangt, het internaat rondleid en overal bij betrekt. Hij probeert vaak stoer te doen en meestal lukt het hem de anderen over te halen hem te volgen en met hem mee te doen.
Als snel vormen de 6 jongens: Benjamin, Janosch, de dikke en dunne Felix, Florian en Troy een hechte vriendengroep die veel met elkaar optrekt. Ze halen veel kwajongens streken uit, zo gaan ze samen naar het dorp om bier te drinken, te roken en gaan ze s’nachts naar de meiden.
De dikke Felix is enigs kind. Hij heeft niet veel vrienden gehad, zijn enige vrienden waren altijd de zoetigheden. Zijn bijnamen zijn Kugli en Obelix, en hij haat het om zo genoemd te worden. Hij is een goede leerling en haalt altijd hoge cijfers.
Florian is een kleine jongen, die door iedereen meisje genoemd wordt. Toen hij zes jaar oud was heeft hij zijn ouders verloren bij een auto ongeluk. Sindsdien spreekt hij erg weinig, alleen als het nodig is.
Over de dunne Felix is nog niet veel bekend omdat hij, net als Benjamin, net nieuw op het internaat is. Behalve dan dat het een nette jongen is, die niemand lastig valt.
Over Troy is ook erg weinig te vertellen. Want ondanks dat hij al 8 jaar op het intertnaat zit, zwijgt hij voortdurend. Niemand weet precies waarom, maar ze weten wel dat zijn broer erg ziek is en niet lang meer te leven heeft.
Op een gegeven moment gaan de jongens zelfs zover dat ze, wanneer ze genoeg hebben van het internaat, weglopen en naar München reisen. De volgende dag worden ze weer terug gebracht naar het internaat door een vriend die ze de vorige dag hebben leren kennen. Met een smoes komen ze er zonder erge straf vanaf.
Aan het einde van het verhaal moet Benjamin vertrekken van het internaat omdat hij nog steeds een onvoldoende voor Wiskunde staat, en zich bovendien niet aan de huisregels houdt.

B. Verdieping

Benjamin Lebert is geboren in 1982 in Freiburg in Breisgau en woont sinds 1990 in München, daarna woont hij in Berlijn. Zijn eerste boek was de autobiografische roman Crazy, hierna heeft hij ook zijn tweede roman, Der vogel ist ein Rabe geschreven. Het boek Crazy is na het grote succes en vertalingen in 33 talen ook verfilmd.

Boeken tips van Banjamin:
Frank Herbert, Der Wüstenplanet
Thomas Mann, Tonio Kröger
Norman McClean, Aus der Mitte entspringt ein Fluß
Wolfgang Borchert, Gesamtwerk
Ernest Hemingway, Fiesta
Eckhart Tolle, Jetzt!

C. Eindoordeel

Ik vond het een best leuk boek om te lezen, omdat het niet erg moeilijk was. Ik heb af en toe wel een woordenboek erbij moeten pakken, maar meestal kon ik de betekenissen van de moeilijke woorden wel opmaken uit de context.

Ik merkte wel een groot verschil in tempo met het lezen van een boek in het Nederlands, en met dit boek, in het Duits. Ik deed er nu namelijk veel langer over waardoor het af en toe een beetje langdradig werd.

Het verhaal zelf is af en toe een beetje saai, omdat er veel beschrijvingen in voorkomen van personen en omgevingen. Maar ook de gevoelens, gedachten en herinneringen die op dat moment in Benjamin’s hoofd opkomen.

Het verhaal was verder wel grappig, want het ging over jongeren van mijn leeftijd. Je ziet heel duidelijk dat het tieners zijn en dat ze zich niet altijd een houding weten te geven. Ook proberen ze van alles te doen om stoer te zijn voor hun vrienden en anderen.

Ook is het wel een leuk idee om tijdens het lezen te weten dat dit een autobiografie is, en ik vroeg me wel vaak af wat hij meegemaakt heeft en wat verzonnen is van alles wat hij schrijft.

Ik vind het wel zielig voor Benjamin dat hij en verminkt is en ook nog een wiskundeprobleem heeft. Hierdoor wordt het hem niet erg makkelijk gemaakt en ik begrijp dan ook wel dat hij dingen uit gaat halen met zijn vrienden, of dingen doet die niet mogen, zoals roken en bier drinken.

Ik zou het boek wel aanraden aan anderen om te lezen, want het is op zich wel een leuk boek. Al moet je denk ik wel echt van lezen houden, anders is het nogal saai.

Ten slotte denk ik dat ik best wel veel geleerd heb door het lezen van die boek. Want niet alleen is mijn woordenschat hiermee vergroot, maar ik heb ook een beetje meer geleerd van de zinsconstructie.