Geschreven door:	anoniem
Datum ingestuurd:	6 december 2005
Niveau:	5 havo
Taal:
Woorden:	1655
Opvragingen:	1285 (18 deze maand)
Waardering:	Currently 3.50/5 1 2 3 4 5 3.5/5 (4 stemmen)

Titel: De ijsdragers
Auteur: Anna Enquist

Keuzeverantwoording:
Ik heb dit boek gekozen omdat ik dus een dun boekje moest lezen. Ik had twee boeken gelezen van dezelfde schrijver en dat mocht dus niet en vandaar dit boek. De vrouw van de mediatheek zei dat dit wel een leuk boek was dus dat kwam mooi uit.

Samenvatting:
Het boek gaat over het huwelijk tussen Loes en Nico van der Doelen. Loes is lerares Klassieke Talen en houdt er erg van om in de tuin te werken. Nico wordt stafmedewerker van een psychiatrisch ziekenhuis. Samen hebben ze een geadopteerde dochter, Maj. Maar Maj is vlak voor haar eindexamen weggelopen van huis. Maj heeft nooit meer wat van zich laten horen en Loes en Nico weten dus ook niet waar ze is. Nico wil er absoluut met niemand over praten wat er ook voor zorgt dat Loes het grootste gedeelte van de tijd met hem erover zwijgt. Zij heeft het veel moeilijker met het weglopen van haar dochter. Daarom richt ze nu vooral haar aandacht op de tuin. Op een dag als ze weer in de tuin bezig is komt er een jongen langs. Hij heet Wessel ten Cate en hij biedt aan om te helpen in de tuin. Loes accepteert het aanbod graag en ze verlangt er zelfs naar om hem weer te zien. Ze komt erachter dat Wessel Maj kent en hij vertelt haar dat ze geld nodig heeft. Elke keer dat ze Wessel geld geeft voor het werken in de tuin geeft ze extra geld voor Maj.
De directeur in het ziekenhuis waar Nico werkt treedt af en hij gaat hem op volgen. Hij wil alles veranderen en zo snel mogelijk. Helaas delen de andere stafwerknemers niet zijn visie en krijgt hij steeds alleen maar meer tegenstand, maar hij laat zich niet tegenhouden of afremmen. Op een dag gaat hij naar zijn werk en zijn er allemaal mensen in zijn kamer verzameld om te demonstreren tegen zijn beleid. Nico vindt dit onzin en hij weet dat Jaap Molkenboer hier voor verantwoordelijk is. Hij gaat naar hem toen en wordt zo boos dat hij hem een gebroken neus slaat.
Ondertussen worden de relatieproblemen met Loes en Nico alleen maar erger. Nico verdenkt Loes ervan dat zij vreemd gaat met de tuinman. Zelf begint hij een relatie met een stagière Eva Passchier. Hij rijdt samen met haar weg naar Antwerpen, ze overnachten daar in een hotel. De volgende ochtend krijgt Nico spijt en belt Loes. Hij vertelt haar dat hij haar mist en dat het hem spijt, hij wil weer kunnen praten zoals ze vroeger deden. Na dit gesprek rijdt hij terug naar Nederland en laat Eva achter. Onderweg naar huis overlijdt hij in een ongeluk……

Eerste persoonlijke reactie:
Ik vond het begin nogal vreemd, je las meteen de ontevredenheid van Loes. Ze had een hekel aan de zandgrond waarop ze wonen, aan de duinen. Dan lees je dat Nico het daar juist heel mooi vond. Hier zie je meteen al dat ze er heel verschillend over denken. Het leek me dus al een leuk boek, ik verdiepte me er meteen in.

Meest bijgebleven:
Ik schrok wel even toen ik las dat Nico vreemdging met de stagière en dat hij later in het boek zei dat Loes en hij ‘kameraden’ waren. Ik vond dat wel heel vreemd, dan ben je getrouwd en dan noem je je vrouw een kameraad.

Belangrijkste zin:
‘Het lichaam moest wennen; hij moest niet toegeven maar rustig en beslist zijn eisen stellen, elke dag weer’(blz. 59). Dit is de belangrijkste zin. Hier zie je maar hoe gedreven Nico is, hij stelt altijd maar eisen en daar gaat dit boek dus ook om. Hij stelt allemaal eisen in het ziekenhuis en wil de boel veranderen, alleen zijn andere collega’s het daar niet mee eens.

Belangrijkste woord:
‘eisen’ is het belangrijkste woord. Net zoals ik hierboven al genoemd heb, stelt Nico zeer veel eisen en daarmee komt hij in conflict met andere mensen.

Mening over hoofdpersoon:
Ik vind dat Nico niet zulke rare plannen heeft voor het ziekenhuis, maar hij wil te veel in één keer en hij wil het vooral te snel. Alles moet volgens zijn regels gaan en hij luistert niet naar anderen, alleen wat hij wil telt. Hij staat niet open voor zijn collega’s in het ziekenhuis, dat kon hij beter wel doen en hij moet zijn plannen wat voorzichtiger overbrengen. De mensen in dat ziekenhuis houden niet van plotselinge veranderingen en daar moet hij rekening mee houden, maar dat doet hij niet. Ik vind Nico dus op zich geen verkeerd persoon alleen houd hij geen rekening met anderen. Hij denkt ook bijna niet aan Loes, waardoor de relatie met haar verslechterd.

Personages:
Nico: Hij is een psycholoog, hij krijgt ook het directeurschap over het ziekenhuis. Zijn collega’s zijn niet zo blij met hem, ze vinden dat hij alles veel te snel wil veranderen. Nico en zijn vrouw Loes hadden een kind geadopteerd, maar die is weggelopen. Sindsdien wil Nico er niet meer over praten.
Loes: Zij is de vrouw van Nico en houdt erg veel van tuinieren. Ze komt een jongen tegen die haar wel helpen wil met de tuin en ze komt erachter dat die jongen hun weggelopen dochter Maj wel kent en geeft hem daarom extra geld voor haar mee. Loes heeft het moeilijker met het feit dat Maj weggelopen is dan Nico.
Wessel ten Cate: Hij is dus de jongen die Loes helpt in de tuin en hij zegt dat hij Maj kent.
Maj: Zij is dus de geadopteerde dochter van Loes en Nico, meer wordt er niet over verteld.
Eva Passchier: Zij wordt de nieuwe minnaar van Nico, nadat Nico Loes ervan verdenkt dat zij vreemd gaat met Wessel.
Albert Tordoir: Hij is een collega van Nico en is het met zijn plannen eens, maar hij zegt ook dat Nico het rustiger aan moet doen.

Perspectief:
Het perspectief bestaat uit een ik- verteller bestaande uit 2 personen en uit een alwetende verteller.

Structuur:
Het boek is opgebouwd uit 7 hoofdstukken, er zitten geen titels bij de hoofdstukken. De hoofdstukken bestaan allemaal uit ongeveer 15 bladzijden. Het verhaal heeft een chronologische structuur.

Tijd:
De vertelde tijd wordt niet genoemd, maar is naar mijn gevoel iets van een half jaar. De verteltijd is iets van 3,5 uur.

Ruimte:
Het speelt zich af in het huis waar Loes en Nico wonen, op het kantoor van Nico in de tuin van het huis waar ze wonen en een klein gedeelte speelt zich af in Antwerpen.

Spanning:
Er zit wel een klein beetje spanning in het boek. Wanneer Nico bijvoorbeeld met Eva vreemd gaat of wanneer hij Jaap Molkenboer tegen de grond slaat en dat blijkt dat Jaap zijn neus is gebroken, op die momenten weet je nog niet wat de gevolgen zijn en die wil je dan graag weten.

Stijl:
Deze stijl heb ik volgens mij nog niet eerder meegemaakt. Het ene hoofdstuk zie je door de ogen van Loes en het andere hoofdstuk weer door de ogen van Nico. Er worden wel een paar moeilijke woorden gebruikt, maar voor de rest niet.

Thema:
Relatieproblemen, met mensen in je omgeving en met je partner.

Motieven:
Huwelijk, vreemdgaan, liefde, relaties, werk.

Titelverklaring:
De titel ‘De ijsdragers’ slaat op de trauma’s die Loes en Nico o.a. door het weglopen van hun geadopteerde dochter Maj met zich meedragen. Die trauma’s slepen ze als zware blokken ijs met zich mee. De titel zou eventueel ook kunnen slaan op het ijzige, verkilde huwelijk van Loes en Nico.

Informatie over de schrijver:
Anna Enquist werd in juli 1945 als Christa Boer in Amsterdam geboren. De familie Boer verhuisde naar Zuid-Holland en Enquist ging naar het Christelijk Lyceum in Delft, waar zij de liefde voor de poëzie ingefluisterd kreeg door haar leraar Nederlands, de dichter Dick Steenkamp. Na haar gymnasiumtijd studeerde ze klinische psychologie in Leiden, waarna ze op het Koninklijke Conservatorium in Den Haag haar oude liefde pianospelen oppakt. Beide studies combineerde ze in haar eerste baan als schoolpsycholoog en docent psychologie aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam. Sinds 1987 is zij psychoanalytica bij het Psychoanalytisch Instituut in Amsterdam. Hoewel ze al langere tijd schreef, begon Enquist pas op latere leeftijd te publiceren. Ze debuteerde als dichter in 1991 met de bundel Soldatenliederen die veel indruk wekte en bekroond werd met de C. Buddingh-prijs. Haar eerste roman kwam in 1994 uit en had als titel Het meesterstuk. Schrijven is voor Enquist een soort krachtsexplosie. Na Het meesterstuk volgde nog Het geheim. Al haar andere producties zijn gedichtenbundels. Uiteindelijk verscheen in 2002 haar boekenweeknovelle De IJsdragers.

Eigen mening:
Het boek is naar mijn mening niet moeilijk geschreven. Ik heb andere meningen gelezen van andere mensen over dit boek en die vonden het moeilijk vanwege het feit dat het boek uit meerdere perspectieven verteld wordt. Hier had ik dus geen problemen mee, het viel me eerst niet eens op. Er worden verder ook niet echt veel moeilijke woorden gebruikt. Wat is me bij het lezen van het boek het meest opgevallen/wat zal me het meest bijblijven? Het viel me op dat Nico en Loes hun huwelijk nog lang stand hielden. Ik vond dat knap, want naar mijn gevoel hadden ze al langer problemen al voordat dit verhaal begint, dus misschien zaten ze al jaren met hun relatieproblemen. Wat is me bij de verwerking van het boek het meest opgevallen of bijgebleven? Bij dit boek heb ik geen verwerkingsopdracht gemaakt, ik moest dus een extra boekverslag maken omdat ik 2 boekverslagen van dezelfde schrijver heb. Wat vond ik tijdens het lezen gemakkelijk, moeilijk, verwarrend, aangenaam of onduidelijk? Ik vond het boek niet moeilijk om te lezen, het ging vrij gemakkelijk. Het feit dat het boek uit meerdere perspectieven geschreven is heb ik geen moeite mee. Wat heb ik van dit boek geleerd? Ik heb geleerd dat je voor andere mensen open moet staan, dat je naar hun mening moet luisteren en niet alleen maar je eigen wil moet uitvoeren. Dit wist ik eigenlijk al eerder, maar dit boek verduidelijkt dat feit alleen maar en doet me erover nadenken.