Geschreven door:	Lisa
Datum ingestuurd:	10 december 2005
Niveau:	2 havo
Taal:
Woorden:	1521
Opvragingen:	900 (11 deze maand)
Waardering:	Currently 3.25/5 1 2 3 4 5 3.3/5 (12 stemmen)

Titel: De guillotine
Auteur: Simone van der Vlugt

Samenvatting:
Sandrine de Billancourt is een meisje van adel. Ze heeft het goed thuis en komt weinig in aanraking met het gewone volk. Ze woont in Frankrijk, in de tijd van de Franse revolutie. Het verhaal begint in 1789, Sandrine komt, samen met haar kamermeisje Julie, vast te zitten in een oproer. De koets loopt vast in een steegje en Sandrine en Julie mengen zich tussen het gewone volk. Sandrine schrikt als ze ziet hoe mager al deze mensen zijn. In een zijstraatje vinden ze een jongetje dat gewond is. Julie kent het jongetje en samen brengen ze het jongetje naar huis. Julie kent de ouders van het jongetje zeer goed. Sandrine zorgt ervoor dat er een goede dokter naar het jongetje gaat kijken. Als ze thuis zijn besluit de vader van Sandrine dat ze naar hun landhuis Possy gaan op het platteland, omdat hij denkt daar zomers altijd naartoe gaat. Op het platteland ontmoet Sandrine Nicolas, de zoon van een van de pachtboeren van haar vader. De pachtboeren op het platteland komen in opstand en vallen het landhuis van Possy aan. Sandrine en haar ouders en zus kunnen nog maar net vluchten.

Het verhaal gaat verder in 1792 en duurt tot 1793.
Het wordt steeds gevaarlijker, overal in Frankrijk worden aristocraten gevangengenomen en terechtgesteld onder de guillotine. Drie jaar nadat ze terugkwamen van Possy wordt er bij Sandrine ook een inval gedaan. Sandrine’s ouders, haar zus en Julie worden gevangengenomen, maar Julie heeft er voor kunnen zorgen dat Sandrine zich kon verstoppen en gezegd dat ze naar de familie moest gaan van het jongetje dat ze gevonden hadden. Niet iedereen is daar even blij met de komst van Sandrine. Vooral Philippe is er tegen dat ze in huis komt. Sandrine moet in het begin wennen aan het zware werk dat ze moet doen. Niemand mag weten dat Sandrine van adel is, dus wordt er verteld dat ze een nichtje is. Opeens staat op een dag Nicolas voor haar neus. Zijn vader en moeder zijn allebei gestorven. Nicolas verraad haar niet en Sandrine en Nicolas vinden elkaar steeds leuker. Philippe begint Sandrine ook steeds leuker te vinden en er ontstaat een machtsstrijd tussen Nicolas en Philippe.
Philippe heeft voor Nicolas geregeld dat hij de stad uit kan, omdat de Nationale Garde (een soort politie die edelen en andere verdachte mensen oppakt) naar hem zoekt. Maar Sandrine wil mee met Nicolas. Nicolas verstopt Sandrine onder afval in de kar, maar ze worden betrapt bij de poort en worden de gevangenis in gegooid. Daar ontmoeten ze veel mensen, ook oude vrienden van Sandrine. Iedereen weet dat er een dag komt dat je terechtgesteld wordt onder de guillotine.
Na een paar weken is Sandrine aan de beurt. Ze wordt samen met andere mensen, die ook terechtgesteld worden, in een kar gezet en naar het plein vervoerd waar de guillotine staat. Halverwege de rit komen ze vast te zitten in een oproer. Iedereen moet uit de kar en Sandrine wordt beetgepakt en een steegje ingeduwd. In het steegje ziet ze dat de Philippe is. Hij heeft de oproer uitgelokt om Sandrine te kunnen bevrijden. Sandrine en Philippe gaan de stad uit naar Possy. Omdat ze met Nicolas afgesproken had naar Possy te gaan. Philippe heeft ervoor gezorgd dat er onder het bed van Nicolas een pak van een cipier zou liggen, zodat hij ook kan ontsnappen. Nicolas gaat de stad uit en besluit naar Possy te gaan. En zo eindigt het boek.

Onderwerp:
Het onderwerp van de tekst spreekt me wel aan. Eerst wist ik nog niet precies wat een guillotine was, maar nu weet ik het wel. Het gaat over een andere tijd en het speelt zich af in een ander land. Dat vind ik wel interessant. Het verhaal heeft me nieuwe kanten laten zien van het onderwerp want ik weet nu meer over die tijd en over de guillotine. Het verhaal heeft me wel aan het denken gezet. Ik verplaatste me in het ik persoon. Wat ik verwachte tevoren van het verhaal is wel uitgekomen. Want ik verwachte dat het goed zou aflopen met Sandrine. En het verhaal liep goed af! Ik ben het niet eens met de meningen van de burgers in dit boek. Ik vind het niet goed dat de edelen werden gedood door de guillotine. Ik vind het luguber. Ik denk niet meer hetzelfde over het onderwerp van het boek. Ik ben meer te weten gekomen over de Franse revolutie. En nu zie ik de revolutie ook van een andere kant. Het onderwerp wordt grondig uitgewerkt, want ik begrijp het onderwerp goed. Het is nogal voorspelbaar dat Sandrine het overleefd maar op de manier waarop ze het overleefd vind ik niet voorspelbaar. Ik vind de kant van de adel hoe zij over de revolutie denken niet echt zo uitvoerig word besproken. Ik weet wel dat de moeder van Sandrine niet voor de revolutie was. En haar vader denk ik dan ook niet, maar het word niet echt uitgebreid verteld word. De mening van de burger is veel duidelijker. Ik heb nooit een ander verhaal gelezen over de Franse revolutie of/en de guillotine.

Gebeurtenissen:
Het verhaal bevat genoeg gebeurtenissen om te blijven boeien. In het hele boek is het spannend. Er zit geen goed tempo in het verhaal. Want het bestaat uit 2 delen. Maar ik heb daar niet veel last van gehad. Het verhaal loopt niet in 1 keer door. In het boek gaat het veel om het hoofdpersoon Sandrine. Van haar worden veel verteld. Ik vind het boek leuk met die gevoelens omdat je je dan beter in het ik- persoon kan plaatsen. Er is een gebeurtenis die indruk op me heeft gemaakt. Dat was de gebeurtenis met de guillotine. Toen de mensen (vooral de edelen) sterfden onder de guillotine. Toen Sandrine goede vrienden van haar vader, onder de guillotine zag sterven. En het bloed alle kanten op spoot. Terwijl er allemaal mensen naar zaten te kijken en juichten wanneer er weer iemand gestorven was. Dat heeft me erg aangegrepen. Ik vind het maar luguber. De gebeurtenissen vind ik geloofwaardig. Het verhaal kan echt gebeurt zijn. Voor mij zijn de gebeurtenissen niet herkenbaar omdat het verhaal zich afspeelt in een andere tijd en op een in Frankrijk. Zo zijn ook gelijk origineel. Er zijn niet veel boeken met deze gebeurtenissen. De gebeurtenissen zijn wel voorspelbaar. Sandrine vind altijd wel een uitweg op haar problemen. De gebeurtenissen uit dit verhaal heb ik nooit meegemaakt. Ook niet een gebeurtenis dat op dit verhaal lijkt. Dat is onmogelijk. Hierdoor ben ik denk ik wel meer geïnteresseerd in het verhaal. Als ik het aan het lezen ben, voel ik me getuige van wat er gebeurt. Er zijn geen gebeurtenissen die ik zelf zou willen meemaken.

Personages:
Sandrine is wel iemand die voor me gaat leven. Ik verplaats me in haar. Ik denk dat dit komt omdat ik haar gedachtes en gevoelens lees en van de andere personages niet. De andere personages zijn minder levendig. In de gedachtewereld en de problemen van de verhaalspersonen kan ik me goed verplaatsen. Ik weet niet hoe dat komt. Ik begrijp hun probleem gewoon. Ik zou best wel op Sandrine willen lijken. Haar doorzettingsvermogen, is heel sterk. Omdat ik me goed in de verhaalspersonen kan verplaatsen, vind ik het ook normaal hoe ze reageren. Ze reageerden dan ook hoe ik had verwacht. Dus dat is dus voorspelbaar. Volgens mij horen ze zich zo te gedragen. Geen één van der verhaalspersonen heeft me beïnvloed. Het gedrag, de uitspraak of een gedachte van een personage heeft me niet aan het denken gezet. Je komt genoeg van de personages te weten om hun gedrag te kunnen begrijpen. Je moet zelf niet veel invullen over het innerlijk van de personages, omdat er genoeg over word verteld. Ik begrijp alle beslissingen van de personages goed.

Bouw:
De gebeurtenissen volgen logisch op elkaar. Het verhaal heeft een spannende opbouw. Al de belevenissen van Sandrine maakt het spannend. Het verhaal wordt ook spannend verteld. Het verhaal heeft geen ingewikkelde opbouw, omdat de gebeurtenissen soepel achter elkaar volgen. Er zijn niet meer verhaallijnen. Er is één verhaallijn. Sandrine kijkt vaak terug in het verleden toen ze nog bij haar ouders was. Ze mist dan haar ouders. Dit hoort bij het verhaal. Het kan niet zo zijn dat ze haar ouders gewoon vergeet. Het maakt het verhaal niet onnodig ingewikkeld of interessanter. Deze kleine terugblikjes horen er gewoon bij. Het slot past er wel bij. Het is een plezierig slot maar ik had het leuker gevonden als het wat langer doorging. Ik had liever gehad dat ze elkaar nog in Possy hadden ontmoet. Omdat je nu niet weet of ze goed aankomen. Wat ze in Possy doen. Of ze een boerenbedrijfje opzetten of iet anders gaan beginnen.

Taalgebruik:
Het verhaal is makkelijk te lezen. Er staan voor mij geen moeilijke woorden in. De zinnen zijn makkelijk te lezen. En het verhaal bevat weinig moeilijke woorden. Er zijn wel wat beschrijvingen in het verhaal om het verhaal duidelijker te maken. Maar dit heeft geen gevolgen voor de leesbaarheid en het verteltempo. Er zitten dialogen in het verhaal. Ik vind dit wel plezierig.