Geschreven door:	anoniem [meer]
Datum ingestuurd:	10 mei 2005
Taal:
Woorden:	463
Opvragingen:	1696 (6 deze maand)
Waardering:	Currently 3.09/5 1 2 3 4 5 3.1/5 (11 stemmen)

Dokter Jurjen Siebeling is voor herstel van zijn gezondheid in een hotel in de nabijheid van een landhuis dat van zijn vrouw Rina is geboren. Hij gaat vaak naar het landhuis toe, dat middenin de bossen staat. Het bos maakt een bijzondere indruk op hem, het is betoverend rustig. De mens die niet oppast voor deze betovering krijgt steeds meer de neiging zich onder te dompelen in de oase van rust, en zich af te wenden van zijn problemen en wereldproblemen in het algemeen. Hij is echter niet de enige die hier interesse voor heeft. Arts Meinderts, die in het dorp woont en het rommelige leven van een vrijgezel leeft, heeft hier ook interesse in. Meinderts en Siebeling ontmoeten elkaar in het landhuis, als meinderts op Siebeling afkomt om te vragen of het huis in zijn bezit is. Hij wil dit weten omdat er nog een hoop rommel en papieren zijn in een afgesloten deel van het huis waarin hij iets hoopt te vinden van Eline Breskel. Zij heeft zelfmoord gepleegd en Meinderts denk dat de reden hiervan is dat zij een ongelukkig huwelijk heeft gehad. Dit is niet waar, maar Meinderts is met deze Eline opgegroeid en wilde met haar trouwen maar hij begreep haar niet zonder dat hij dat zelf doorhad, hij was bij haar en sprak met haar maar hij kende haar niet werklijk.
Eline is getrouwd met officier Van Starvold. Ze kregen een dochter: Rina. Vlak na de geboorte van Rina heeft Eline zelfmoord gepleegd in zee (volgens de officiële lezing). Haar lichaam is overigens nooit ontdekt. Na de dood van haar vader is Rina verder opgevoed door haar grootouders die erg ouderwets waren, en haar opvoedden voor geld.
Siebeling komt erachter dat hij zijn vrouw niet werkelijk kent, dit komt omdat zijn vrouw een koel en zakelijk karakter heeft, waarachter zij al haar emoties verbergt. Ook is hijzelf hieraan schuldig, hij is vaak teveel met zichzelf bezig, hij dacht dat zijn vrouw ijdel was omdat zij steeds in de spiegel keek, maar dit deed zij om er zeker van te zijn dat ze er zelf wel was.
Een jaar later zijn Jurjen en Rina op vakantie in Parijs. Rina is zwanger, dus als zij op een middag in het hotel blijft om te rusten, gaat Jurjen naar een expositie waar hij een schilderij aantreft van de dan in Marseille wonende Eline Breskel. Eline leeft dus nog we, ze is niet verdronken maar ze is gewoon naar een ander stuk land gezwommen waar ze kleren had verstopt. Weer in het hotel vertelt Rina dat ze wist dat haar moeder nog leeft, maar voor haar was ze dood, want ze had in een brief laten blijken dat ze slechts met zichzelf bezig is, ze wil haar eerste leven niet meer kennen.