Geschreven door:	Marije [meer]
Datum ingestuurd:	20 maart 2005
Niveau:	2 havo
Taal:
Woorden:	1328
Opvragingen:	3118 (50 deze maand)
Waardering:	Currently 3.00/5 1 2 3 4 5 3.0/5 (31 stemmen)

Zakelijke gegevens:

Titel van het boek: De brief voor de koning
Naam van de auteur: Tonke Dragt
Naam van uitgever: het boek dat ik heb gelezen is uitgegeven door Libris maar hij is ook uitgegeven door Leopold.
Jaar van verschijnen: 1963

Inhoud:

Het verhaal speelt in 2 landen die niet in het echt bestaan. Het is een fantasieverhaal. Uit de riddertijd. Het verhaal speelt zich af in enkele maanden.
Tiuri is de hoofdpersoon en in het begin zit hij in de kapel voor zijn nachtwake om de volgende ochtend als ridder geslagen te worden, dan hoort hij een stem hij weet dat hij niet mag antwoorden maar dat doet hij toch hij doet de deur open en gaat mee, daar krijgt hij een opdracht van Voika. Tiuri is een jongen van 16 met donker haar en grijsblauwe ogen. De opdracht van Voika houdt in dat hij een brief moet bezorgen bij koning Unauwen, om dat te kunnen moet hij een gevaarlijke tocht afleggen naar de stad van Unauwen. Hij word tijdens die tocht door verschillende mensen geholpen, een paar van die mensen zijn de Grauwe ridders maar ook de tolheer bij de regenboogrivier helpt hem. In de tweede helft van het boek komt een andere belangrijke persoon voor die Piak heet. Piak is een wees die later opgevoed is door Menaures die een kluizenaar is aan de rand van het grote gebergte en Piak komt uit het dorpje Filamen dat in het gebergte ligt. Piak is zijn gids door de bergen en begeleidt hem later met zijn tocht naar de stad van Unauwen. Hij wordt zijn vriend, kameraad en aan het einde is Piak de schildwacht van Tiuri. Bij de tol over de regenboog rivier ontmoet hij de tolheer en hij heeft geen geld dus besluit hij hem in vertrouwen te nemen en te vertellen waarom hij zo’n haast heeft, omdat de tolheer ook een ring heeft die alleen de trouwste paladijnen van koning Unauwen hebben. Even later op zijn tocht stuurt de tolheer hem een beschermingsgroep van krijgslieden, omdat die weet dat hij gevaar loopt. Als hij aankomt bij koning Unauwen en zijn boodschap doorgeeft schrikt de koning erg van het nieuws, Tiuri weet dan nog niet wat het is want het is in een hele oude taal geschreven, hij krijgt van de koning een andere ring en een heel mooi zwaard. Daarna gaat hij weer terug naar de stad van Dagonaut en wordt daar tot ridder geslagen, en hij krijgt een wit schild omdat hij een boodschap mee had van koning Unauwen waarin stond dat koning Unauwen graag wou dat Ridder Tiuri een wit schild kreeg omdat alle ridders van Unauwen een wit schild dragen en de boodschap was heel belangrijk voor dat land. Het verhaal gaat niet diep in op wat voor een persoon Tiuri is. Op de andere personen uit het verhaal wordt nog minder ingegaan. Ik denk dat de bedoeling van de schrijfster is om je te vermaken met een mooi verhaal. Er wordt niet teruggeblikt in het verhaal.

Mijn mening:

1. ik vind het een leuk verhaal omdat er heel erg uitgebreid beschreven wordt over die reis en het is ook goed uitgelegd daarom vind ik het mooi.
2. het is best wel spannend als hij achterna gezeten wordt door de krijgslieden van de burgemeester van Dangria.

Informatie over de auteur:

Antonia Johanna Dragt is geboren op 12 november 1930 in Batavia, de hoofdstad van het toenmalig Nederlands Indië. Haar vader werkte daar voor de Nederlandse regering. Tonke is de oudste; na haar kwamen nog twee meisjes, Corlien en Ada. Toen de Japanners Nederlands Indië bezetten, werd Tonkes vader krijgsgevangene gemaakt. In 1942 kwam Tonke met haar moeder en haar zussen in een Jappenkamp, Tjideng, bij Batavia. Omdat ze daar niets mocht, begon ze verhalen te verzinnen, die ze vertelde aan vriendinnen en aan haar zusjes. Met haar vriendin Tineke Straub maakte ze een boekje: het vriendinnetje schreef, Tonke tekende. Het papier moesten ze bij elkaar bedelen. Ze gebruikten zelfs WC-papier. Het boek heette: De jacht op de Touwkleurige. Het kwam pas na de oorlog af. Als schrijversnaam gebruikten de meisjes Tito Drastra. Na de oorlog werd het gezin Dragt herenigd. In 1946 kwam Tonke met haar moeder en zusjes in Nederland, voor Tonke en haar zusjes een koud en onbekend land waar ze zich niet welkom voelden. Ze konden nog een poosje terug naar Indië, maar dat duurde niet lang: in 1948 ging het gezin definitief naar Nederland. Haar zusje Ada richtte in 1948 de Juniorbibliotheek op, van Uitgeversmij 'De Junior'. Wie lid wilde worden moest eerst zelf een boek schrijven. Tonke schreef er voor, samen met Corlien. De bibliotheek groeide tot het begin van de jaren vijftig. Enkele titels uit de Juniorbibliotheek zijn: Anastasia! en In Bainoe staat een kruis. Nadat ze de H.B.S. in Dordrecht had afgemaakt ging Tonke naar de Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. In 1955 haalde ze haar akte tekenen A en B. Daarna ging ze lesgeven. Eerst op een lagere school, vervolgens op een middelbare school in Rijswijk.
• Verhalen van de tweelingbroers : vrij naar Babinase balladen (1961)
• De brief voor de koning : een avonturenverhaal (1962)
• De blauwe boekanier : een zeeroversverhaal (Kinderboekenweekgeschenk 1964)
• Geheimen van het wilde woud : een avonturenverhaal (1965)
• De zevensprong (1966)
• De blauwe maan : een serie leesboeken voor het basisonderwijs (8 delen, 1968-1981)
• Torenhoog en mijlen breed : een toekomstverhaal (1969)
• De torens van februari : een (vooralsnog) anoniem dagboek, van leestekens en voetnoten voorzien (1973)
• Water is gevaarlijk : spookverhalen, verzen, feiten, fantasieën en overleveringen (1977)
• Het gevaarlijke venster en andere verhalen (1979)
• Ogen van tijgers : een toekomstverhaal (1982)
• Het geheim van de klokkenmaker, of De tijd zal het leren, of De tijd zal je leren (1989)
• Aan de andere kant van de deur (1992)
• De robot van de rommelmarkt (2000)
• De robot van de rommelmarkt & Route Z (2001)
• De zilveren bekers van Talamoera (2004)
• De weg naar de cel (2005, verwacht
De recensies zijn over het algemeen heel positief.

Samenvatting:

Tiuri en vier andere jonglieden waakten de nacht voor dat ze tot ridder geslagen zouden worden in de kapel. Toen hoorden ze op de deur bonzen, ze deden niet open want dat mocht niet, toen zei er een stem: ‘in Gods naam, doe de deur open!’ toen ze even later nogmaals die stem hoorden dacht Tiuri ik kan diegene niet zo laten hij deed de deur open hoewel hij daardoor wel de regels verbrak. Er kwam een man die hem mee wenkte naar achter de kapel om niemand iets te laten horen. Hij kreeg een opdracht om een belangrijke brief voor koning Unauwen bij de zwarte ridder met het witte schild af te leveren die op dit moment wachtte in de herberg Yikarvara in het bos. Maar toen hij daar aankwam was de zwarte ridder met het witte schild al weg voor een zogenaamd tweegevecht met de zwarte ridder met het rode schild en dus ging Tiuri op zoek naar de zwarte ridder met het witte schild maar het was geen tweegevecht geweest want het was een valstrik en de rode ruiters hadden de zwarte ridder met het witte schild gedood. Hij was nog niet helemaal dood toen Tiuri bij heb kwam en hij kreeg de opdracht om de boodschap aan de koning van Unauwen te brengen van de zwarte ridder met het witte schild kon dit niet meer. Hij kreeg zijn ring om te laten zien dat hij van hem kwam en hij kreeg z’n paard om verder te rijden. Hij begon aan de tocht en hij leerde veel nieuwe mensen kennen en ook kwam hij veel vijanden tegen, de rode ruiters wilden heel graag dat de boodschap niet aankwam bij koning Unauwen. Ook leerde hij zijn gids door de bergen kennen Piak die zijn vriend werd en kameraad. Toen hij aankwam bij koning Unauwen kwam hij erachter dat het erg schokkend nieuws was, maar hij had zijn opdracht volbracht en ging terug naar de stad van Dagonaut waar hij thuishoorde en werd daar tot ridder geslagen.