Geschreven door:	anoniem
Datum ingestuurd:	19 januari 2005
Niveau:	4 vwo
Taal:
Woorden:	1713
Opvragingen:	2464 (17 deze maand)
Waardering:	Currently 3.19/5 1 2 3 4 5 3.2/5 (16 stemmen)

Titelbeschrijving

• De ijsdragers, Anna Enquist, Uitgeverij De Arbeidspers, Amsterdam, 2002, 91 pagina’s, roman.

Samenvatting

• Begin- en eindsituatie
Beginsituatie: Loes is lerares Klassieke talen op een middelbare school en Nico is psychiater in een ziekenhuis. Ze hebben samen een geadopteerde dochter, Maj, die ze sinds haar vertrek niet meer gezien en/of gesproken hebben.
Eindsituatie: Nico krijgt in een buiten zichzelf geraakte bui een dodelijk auto-ongeluk door eigen toedoen. Op zijn begrafenis meent Loes meent haar dochter Maj te zien.

• Korte samenvatting
De directeur van het ziekenhuis waar Nico werkt gaat met pensioen en Nico zou graag zijn plek in willen nemen. Nico krijgt deze baan en wil in het ziekenhuis allerlei wijzigingen in een rap tempo gaan invoeren. Het overige personeel en bestuur willen hier niet in meegaan. De spanningen lopen hier hoog leuk. Net als in zijn persoonlijke relatie met Loes overigens. Loes gaat haar eigen gang en besteedt tijd aan het tuinieren van hun tuin. Ze ontmoet een oud-leerling, die haar wil helpen met tuinieren. Deze jongen, Wessel, kent Maj ook. Wat Loes niet weet, is dat Nico een verhouding krijgt met de stagiaire Eva. Na allerlei vervelende omstandigheden op zijn werk vlucht hij met haar naar Antwerpen. Ze overnachten in een hotel en Nico laat haar daar de volgende ochtend achter. Op de terugweg vindt het dodelijke ongeluk plaats.

• Samenvatting
Nico en Loes zijn getrouwd. Samen kunnen ze geen kinderen krijgen, daarom besluiten ze een meisje te adopteren, Maj. Vooral Nico heeft hoge verwachtingen van haar, hier kan Maj echter niet aan voldoen. Loes is het hier niet echt mee eens, maar ze durft er ook niet tegenin te gaan. Vlak voor haar eindexamen wordt het Maj te veel en vertrekt ze van huis. Nico en Loes horen nooit meer wat van haar. Nico wil dat niemand wat over haar bestaan te weten komt, omdat hij zich schaamt tegenover anderen. Hij, als psychiater, kan niet eens z’n eigen kind helpen. Dit wordt hun grote geheim. Loes heeft het er wel erg moeilijk mee, om haar te verzwijgen.
Nico wil graag promotie maken op zijn werk. Hij staat goed bekend en hij krijgt uiteindelijk de promotie die hij wil, hij wordt directeur van een ziekenhuis. Hij ziet veel mogelijkheden om het te veranderen en hij wil deze grote, ingrijpende veranderingen het liefste zo snel mogelijk doorvoeren. Hij heeft hier natuurlijk wel toestemming nodig van andere personeels- en bestuursleden. Hier stuit hij op veel weerstand. Ze zijn het er natuurlijk niet mee eens dat er hele afdelingen gesloten worden.
Het ziekenhuis bestaat uit meerdere gebouwen, één ervan is een oud paviljoen wat nog steeds in gebruik is. Op een nacht wordt Nico uit zijn bed gebeld met de mededeling dat deze in brand staat. Hij gaat hier natuurlijk snel naar toe en ter plekke bekijkt hij of hij mee kan helpen. Hij ziet een man door het raam naar buiten vluchten, en hij ziet Eva, een jonge stagiaire. Eva heeft net iemand in brand zien staan en barst in huilen uit. Nico troost haar en net buiten het vuur zoenen ze met elkaar. Nico vindt het overigens helemaal niet zo erg dat het gebouw in brand is gevlogen: het is een goedkope manier om iets nieuwe te kunnen bouwen, aangezien de verzekering wel wat vergoedt. Nico wil nog steeds zijn plannen doorvoeren en uit verzet bezet een groep patiënten zijn kantoor. Nico wordt hier erg boos over en loopt naar Jaap Molkenboer, waarvan hij weet dat hij verantwoordelijk is voor die bezetting. Er ontstaat ruzie tussen die twee en uit woede slaat Nico Jaap neer. Nico wil weg van het ziekenhuis en vlucht samen met Eva naar Antwerpen. Ze beleven hier een leuke tijd en ’s avonds gaan ze overnachten in een hotel. Nico heeft de volgende morgen spijt van dat hij dit gedaan heeft en vertrekt met de auto, zonder Eva, nadat hij wat geld voor haar heeft achtergelaten. Hij belt Loes op. Ze bellen even met elkaar, maar de verbinding wordt al snel verbruiken, omdat z’n batterij leeg is. Als hij verder de weg op rijdt, krijgt hij een ongeluk met een dodelijke afloop als gevolg, door z’n eigen toedoen.
Loes geeft les in oude talen op een middelbare school. Verder regelt ze thuis alle huishoudelijke zaken. De tuin is ook haar terrein. Aangezien ze in een huis dicht bij de duinen wonen, bestaat de tuin uit zand waar niet echt snel iets in groeit. De tuin kost haar dus veel tijd en voor het grote werk wil ze best een tuinman. Deze biedt zich zomaar aan. Het is een oud-leerling van haar en hij heet Wessel. Later komt ze erachter dat Wessel Maj kent. Hij vertelt verder niks over Maj, alleen dat ze geld nodig heeft. Als moeder geeft Loes dit graag mee aan Wessel. Verder gaat Loes lekker haar eigen gang.
De relatie tussen Nico en Loes is niet bijster goed. Ze zijn allebei druk met hun werk en bemoeien zich eigenlijk nauwelijks met elkaar. Nico denkt dat Loes een verhouding heeft met de tuinman Wessel.
Vanaf het moment van de brand hoort Loes niks meer van hem. ’s Avonds gaat ze gewoon naar bed, met de gedachte dat Nico zo wel thuis zou komen. De volgende morgen belt Albert, dit is ook iemand met een hoge functie binnen het ziekenhuis. Hij wil Nico spreken en zodra hij hoort dat Nico nog niet thuis is, gaat hij Loes bezoeken. Daar vertelt hij haar alles wat hij weet over Nico’s verhouding met Eva, zijn mishandeling met betrekking op Jaap, Jaaps aanklacht tegen hem, zijn vlucht en hij eindigt met de mededeling dat Nico geschorst is. Loes gaat naar Maj’s kamer en valt hier in slaap. Ver weg hoort ze de telefoon rinkelen, maar ze blijft lekker liggen en ze staat niet op. Ze staat pas op als ze de deurbel hoort en denkende dat het Nico is, doet ze open. Het blijkt een politieagent te zijn die haar komt vertellen dat Nico overleden is.
De begrafenis volgt en vlak voordat Loes aarde over de kist heen strooit, heeft ze het idee alsof ze Maj ziet staan…

Technische beschrijving

• Ruimte (plaats en tijd)
Plaats: Ze hebben een huis in de duinen, dus ik verwacht ergens aan zee. Verder speelt het verhaal zich deels af in het ziekenhuis, en een deel in Antwerpen. De plaats heeft geen belangrijke rol in het verhaal. Het is gewoon ‘ergens in Nederland’.
Tijd: Het verhaal speelt zich in het heden af. Er is geen speciaal jaartal te noemen, maar uit de manier waarop ze leven kun je wel opmaken dat ze ‘nu’ leven en niet bijvoorbeeld vijftig jaar geleden. De tijdsduur van het hele verhaal wordt ook niet duidelijk aangegeven. Zelf denk ik dat er een half jaar ongeveer overheen gaat. Vanaf het moment dat Nico directeur wordt, spelen de gebeurtenissen zich in een snel tempo af. Zo volgt na zijn benoeming de brand redelijk snel en daarmee ook zijn dood. Het verhaal wordt chronologisch verteld, met af en toe een flash-back.

• Verhaalfiguren
Dit boek heeft twee hoofdpersonen, namelijk Nico en Loes. Zoals gezegd is Loes lerares Klassieke talen op een middelbare school en Nico psychiater in een ziekenhuis. Over hun karakters valt nog te zeggen dat Nico best een doorzetter is en hij het hoogst haalbare wil bereiken en Loes is een best rustige vrouw, best onzeker en een beetje voor Nico, waardoor ze vaak haar mening niet durft te geven.

• Vertelwijze
In dit boek komen twee ik-vertellers voor, namelijk Nico als ik-verteller en hetzelfde geldt voor Loes. Als Nico en Loes samen een conversatie hebben, maar ook in sommige andere gevallen, komt de alwetende verteller in beeld.

• Thema (de hoofdgedachte van het verhaal) en motieven (signalen die op het thema wijzen)
* Zakenleven: Nico wil dolgraag promotie maken op zijn werk. Als hij daadwerkelijk de directeur is, maakt hem dit, doordat de andere personeels- en bestuursleden zijn plannen weigeren, helemaal niet gelukkiger. Ook lijdt zijn relatie met Loes hier alleen maar onder, omdat hij zo veel meer tijd en energie kwijt is aan z’n werk.
* Eenzaamheid: Dit is meer een gevolg van het zakenleven. Als gevolg van z’n promotie wordt zowel Nico als Loes eenzamer. Omdat ze geen tijd meer hebben voor elkaar, voelen ze zich steeds eenzamer worden en Nico helemaal, omdat het ook op zijn werk niet goed gaat, doordat ook z’n vrienden daar het niet eens zijn met z’n plannen.

• Titelverklaring
De titel van het boek is De ijsdragers. Het enige wat ik me kan bedenken waar het op zou kunnen slaan is het figuurlijke ijs wat ze allebei met zich meedragen, onder andere door het verdriet om hun dochter Maj. Ze bouwen als het ware een muur om hen heen, waar niemand bij kan.

• Schrijfstijl
Het taal- en woordgebruik is nogal ouderwets, of tenminste, het is niet het taalgebruik wat ik nou de hele dag gebruik. Conversaties komen er wel in voor, maar ze zijn niet erg duidelijk aanwezig.

Beoordeling

Halverwege het boek kwam ik erachter dat ik het al een keer had gelezen. Dit geeft al aan dat ik het boek niet bijster interessant vond, anders had ik het de eerste keer wel beter onthouden.
Ik moest er even inkomen met lezen, omdat er best veel moeilijke woorden in gebruikt worden en alles aardig gedetailleerd beschreven wordt, maar als je eenmaal in het verhaal zit, wil je ook verder lezen en weten hoe het afloopt. Tot en met de laatste bladzijde van het boek zit er wel een zekere spanning in het verhaal. Het is nooit saai en er gebeurd altijd wel weer iets onverwachts. Zo had ik bijvoorbeeld nooit verwacht dat Nico en Eva zouden gaan zoenen, en al helemaal niet terwijl er naast je een gebouw in de brand staat. Het einde verraste me ook. Er wordt verteld dat Loes de telefoon hoort overgaan, maar ze hem verder niet opneemt. Later hoort ze dat Nico zichzelf zowat heeft doorgereden. Ik vraag me dan af, als Loes de telefoon zou hebben opgenomen, zou Nico dan nog geleefd hebben, doordat hij bijvoorbeeld wist dat Loes nog wel van hem hield?
Nico en Loes worden voorgesteld als twee personen, die je buurman en -vrouw zouden kunnen zijn. Ook het feit dat hun relatie niet zo lekker loopt, is iets wat je veel tegen komt in het dagelijkse leven.
Ik vond het een leuk boek om te lezen en ik raad het anderen ook zeker aan.