Boekverslag Rascha Peper

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Niveau:	4VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1292
Opvragingen:	19

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 1 uit 5 (6 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Rascha Peper

• Alle verhalen (0)

  1997

• De ziel (1)

  1998

• Dooi (26)

  1999

• Een Spaans hondje (8)

  1998

• Oefeningen in manhaftigheid (0)

  1992

• Oesters (21)

  1993

• Rico's vleugels (14)

  1992

• Russisch blauw (20)

  1995

• Verfhuid (2)

  2005

• Vingers van marsepein (2)

  2008

• Wie scheep gaat (7)

  2003

Tijd en ruimte:

Het verhaal speelt zich in een paar dagen af. Het begint op een ochtend en loopt langzaam verder tot twee of drie dagen verder. Het is dus een kort verhaal. De verteltijd van het verhaal is ongeveer drie kwartier. Het verschil tussen de verteltijd en de vertelde tijd is redelijk groot. Het verhaal speelt zich niet duidelijk in een bepaalde tijd af, maar ik denk dat het zich rond nu, of twintig jaar geleden afspeelt. In het verhaal komen voorwerpen voor, zoals een telefoon en een auto. Daardoor moet het verhaal zich wel in de 20ste eeuw afspelen. Het verhaal is niet chronologisch, omdat er verschillende flashbacks in voorkomen. Er zitten ook vooruitwijzingen in het verhaal, bijvoorbeeld deze zin: “ Alsof hijzelf zich volkomen vergaloppeerd had gisteravond.”
Daarin verwijst ‘gisteravond’ naar een flashback die later in het verhaal staat. Het verhaal heeft een gesloten einde omdat, de butler ‘Musschenboom’ aan het einde van het verhaal wraak heeft genomen op zijn werkgever. Niet alles in het verhaal is aan het einde afgesloten, maar het thema is dan wel afgesloten. Het verhaal speelt zich af in Nederland. Dat kun je merken, omdat de hoofdpersoon op en neer reist in Nederland. Je komt niet te weten of het verhaal zich in een dorp of stad afspeelt. Het verhaal speelt zich voornamelijk binnenshuis af. In het huis van de hoofdpersoon. Dat huis is waarschijnlijk groot, omdat er in het verhaal over een ‘eetkamer’ en een ‘Oosterse kamer’ gesproken wordt. De bijpersoon Roy verbaast zich in het verhaal ook over de grootte van het huis. De klimatologische omstandigheden zijn in dit verhaal niet belangrijk.

Wijze van vertellen:

Het verhaal is vanuit een hij-perspectief geschreven. Het is een alwetende verteller, omdat er bijvoorbeeld een vooruitwijzing in het verhaal zit.

Spanning:

Er heerst volgens mij een constante spanning in het verhaal. Vooral in de verhouding tussen de hoofdpersoon en zijn butler is er een zekere spanning. Je voelt aan dat er iets tussen die twee gebeurt is. En je krijgt daar steeds meer aanwijzingen voor.

Verhaalmoment 1 tot 3
Helemaal in het begin van het verhaal merk je toch wel een beetje spanning tussen de butler en de hoofdpersoon. De hoofdpersoon stoort zich aan de butler en laat dat ook blijken.

Verhaalmoment 4 tot 6
In het midden van het verhaal is de spanning bijna de hele tijd constant. Het verhaal wordt nu pas echt verteld. Er komt wel een spannend stukje voor in het midden (verhaalmoment 5). De butler hoort dan per ongeluk de negatieve dingen die over hem gezegd worden.

Verhaalmoment 7 tot 9
Iets meer naar het einde toe wordt er te meeste spanning bereikt (verhaalmoment 8). In dit stukje moet de butler, de hoofdpersoon op zijn slaapkamer bedienen. Na dit stukje blijft de spanning hoog, er moet nog wat gaan gebeuren. Het einde is daarom ook heel spannend (verhaalmoment 9). Vooral het moment waarop de hoofdpersoon ziet wat de wraak van de butler is.

Thema en motieven:

Het thema van het verhaal is: een butler neemt wraak op zijn werkgever en de wraakneming slaagt. Er zijn twee motieven in dit verhaal.
Ten eerste een beeldhouwwerk gemaakt door Abatto. In het verhaal wordt het kunstwerk “de Abatto” genoemd. En ten tweede de bosbessenjam, die in het verhaal “confiture de mytilles” wordt genoemd. De Abatto komt in het hele verhaal steeds terug als het lievelingskunstwerk van de hoofdpersoon. De hoofdpersoon hecht heel veel waarde aan het beeldhouwwerk. En de confiture komt helemaal in het begin en ook helemaal het einde van het verhaal voor.

Personages:

Je komt in het verhaal drie personages tegen: Alex Seegers, Koos Musschenboom en Roy Quant.

Alex Seegers is de hoofdpersoon, het verhaal draait vooral om Alex. Alex is een man van rond de vijftig jaar oud. Hij woont in een groot huis en heeft een butler in dienst. Hij is homoseksueel en heeft een keer een soort affaire met zijn butler gehad. Daar heeft hij spijt van. Alex houdt bijna geen rekening met de gevoelens van de bulter Musschenboom. Met alle gevolgen van dien.
Omdat het verhaal zo kort is kun je niet echt spreken van een round karakter.

Koos Musschenboom is de butler van Alex Seegers. Hij is drieëndertig jaar en niet zo knap. Hij bedient Alex en is waarschijnlijk ook verliefd op Alex. Na de bewuste nacht is Koos gekwetst, omdat Alex niets meer van hem wil. Koos is jaloers als Alex een jongen, Roy, mee naar huis neemt. Koos wordt echt kwaad op Alex en Roy als hij hen midden in de nacht op Alex’s slaapkamer moet bedienen. Koos Musschenboom besluit om wraak te nemen op Alex. Dat lukt hem.

Roy Quant is rond de twintig jaar en word door Alex mee naar huis genomen. Hij speelt geen grote rol in het verhaal. Hij is meer een tussenpersoon, die dient als aanleiding voor de wraak van Musschenboom.

Titel, ondertitel en motto:

De titel van het verhaal is: “De ziel”.
Het verhaal heet “De ziel”, omdat beeldhouwwerk van Alex Seegers, “de ziel” heet. In het verhaal wordt er veel aandacht besteedt aan het beeldhouwwerk. In het verhaal zelf wordt het beeldhouwwerk, maar een keer “De ziel” genoemd. De wraak van Koos Musschenboom heeft ook met het beeldhouwwerk te maken. Ik denk dat het beeldhouwwerk de rode draad van het verhaal is. Het verhaal heeft geen ondertitel en geen motto.

Persoonlijke beoordeling:

Het onderwerp

Ik vind het onderwerp niet erg interessant, maar ik vind het ook niet vreselijk saai. Ik vind het onderwerp niet echt realistisch. In het verhaal gebeuren de dingen net even iets anders dan ze in werkelijkheid zouden gebeuren. De gebeurtenissen uit het boek zouden natuurlijk wel echt kunnen gebeuren, maar ik vind dat een beetje vergezocht. Een beeldhouwwerk onder de jam smeren als wraak? Dat gebeurt meestal niet in echt!Als ik het verhaal zelf geschreven had, het onderwerp toch iets meer uitdiepen. Ook zou ik het verhaal langer maken, zodat er wat meer gebeurd tussen Koos Musschenboom en Alex Seegers.

De gebeurtenissen

Ik vind het erg jammer dat het verhaal kort is. Er gebeuren nu wel dingen, maar ik ben erg nieuwsgierig naar dingen die niet zijn genoemd. Zoals het einde van het verhaal, je weet bijvoorbeeld niet wat er met Koos Musschenboom is gebeurd.
Ik vind het einde van het verhaal wel heel verassend en leuk bedacht, maar ik zou een ander einde beter bij het verhaal vinden passen. Ik dacht voordat ik het einde had gelezen, dat het gruwelijker zou zijn.

De personen

De personen uit het verhaal vind ik niet echt levensecht overkomen. Ze staan een beetje ver van mij af. Ik kan me in geen van drieën echt inleven. Ik herken de gedachtegang van Alex Seegers ook niet echt. Ik vind hem best egoïstisch en ontactisch tegen Koos Musschenboom. De karakters zijn niet zo goed uitgewerkt doordat het verhaal vrij kort is. Ik vind het daarom ook best lastig om iets over de personen te zeggen.

De opbouw

Ik vind de opbouw van het boek goed. Het begint niet met een lange inleiding, maar het begint gewoon op een ochtend uit het leven van Alex Seegers. Ik vond het verhaal ook helemaal niet moeilijk om te lezen. Het verhaal leest ook best afwisselend door de dialogen die er tussendoor staan. Het verhaal werkt ook mooi naar het einde toe. Er komt niet plotseling een einde aan het verhaal.

Het taalgebruik

Ik vind het taalgebruik niet moeilijk, ik ben ook maar één onbekend woord tegen gekomen: ‘symbiose’. De zinsbouw is ook niet moeilijk. De zinnen zijn niet heel erg lang. Er komen wel veel dialogen in het boek voor. Ik vind dat meestal niet prettig lezen, maar deze keer stoorde het mij niet. Ik vind het verhaal niet echt mooi en ik ben ook geen mooie zinnen tegen gekomen. Ik vind de schrijfstijl van Rasha Peper in dit verhaal te gedetailleerd. Al die details leiden mij een beetje van het verhaal af.