Boekverslag Patricia Highsmith

Info over dit verslag

Geschreven door:	virgochick [meer]
Niveau:	4VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1622
Opvragingen:	13

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (11 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Patricia Highsmith

• Broken glass and other stories (2)

  1986

• Edith's diary (1)

  1977

• Ripley under ground (0)

  1970

• Ripley under water (0)

  1991

• Ripley's game (0)

  1974

• Strangers on a train (8)

  1950

• The boy who followed Ripley (2)

  1980

• The cry of the owl (9)

  1962

• The glass cell (0)

  1964

• The snailwatcher (0)

  1970

• The talented mr. Ripley (4)

  1955

Uitegeverij: Wolters-Noordhoff
Plaats: Groningen
Jaar: 2003
Druk: is niet vermeld

Motivering keuze

Mijn motivering was eigenlijk de achterkant. Die sprak me heel erg aan. Ik houd wel van misdaad verhalen, en daarbij ook nog een beetje romantiek (dat had ik niet op de achterkant gelezen). We hadden net de Lijsters binnen en ik was toch al van plan om dit boek te gaan lezen, dus dat kwam mooi uit. Ik lees sowieso liever Engelse boeken.

Samenvatting

Robert Forester, een jonge man die net bij zijn vrouw is weggegaan, verhuisd naar een klein stadje om daar zijn leven opnieuw op te bouwen.
Robert vindt het erg bevredigend om naar Jenny Thierolf te kijken door haar keukenraam. Hij voelt zich door haar aangetrokken omdat ze zo gelukkig lijkt en hij begint haar te bespieden. Telkens wanneer Robert zich rot voelt gaat hij naar het huis van Jenny. Haar verloofde Greg en Jenny hadden allebei al een aantal keren geluiden rond het huis gehoord. Ze dachten dus dat er een ‘prowler’, een gluurder, rond het huis was. Dat was dus Robert. Maar als Jenny Robert ontdekt, Greg woont niet bij haar en is er op dat moment niet, is Jenny een beetje bang, maar al gauw voelt ze zich niet meer bedreigd en nodigt ze hem zelfs uit naar binnen. Al snel wordt Jenny verliefd op Robert en maakt ze het uit met Greg, Robert voelt alleen niet hetzelfde voor Jenny, hij ziet haar als een ‘gewone’ vriendin. Vanaf het moment dat Jenny het met Greg uit heeft gemaakt, probeert Greg alles om Robert weg te jagen. Op een avond dat Robert een dat heeft met Jenny, wacht Greg hem op om met hem te vechten, het is een heftig gevecht, waarbij Greg in de rivier valt. Robert trekt hem eruit en laat hem achter aan de oever van de rivier. De volgende dag wordt Greg als vermist opgegeven, maar niemand weet wat er aan de hand is. Robert bekend dat hij een gevochten had met Greg en werkt zichzelf daardoor flink in de nesten. Nickie, zijn ex-vrouw, spant samen met Greg. Greg is helemaal niet dood maar wil Robert voor zijn dood op laten draaien. Dus duikt hij onder in New York. Nickie en Greg doen er alles aan om Robert voor de vermissing te laten opdraaien.
Na twee weken weet Jenny niet meer of ze Robert kan vertrouwen, ze ziet haar leven niet meer zitten en neemt een overdosis slaappillen waar ze aan overlijdt.
Voor Robert is de dood van Jenny een klap in zijn gezicht en tot overmaat van ramp wordt hij die week een aantal keer beschoten in zijn huis.
Robert verdenkt Greg hiervan, maar niemand gelooft hem, iedereen denkt dat Greg dood is, zelfs de politie. Op het einde valt Greg Robert ook nog aan met een mes, waarbij hij in plaats van Robert Nickie raakt. Nickie overlijdt en belt als laatste nog een dokter. Het boek heeft een open einde.

Deel II

Mijn eigen mening

I. Gebeurtenissen
A. De gebeurtenissen kwamen zeker echt op me over. Het is dan ook een zeer realistisch verhaal. Ik zat er ook echt helemaal in. Dat vind ik altijd wel fijner. Als het onrealistisch is, dan kan ik me minder concentreren en inleven.
C. Ik ken persoonlijk geen mensen die zoiets meegemaakt hebben, maar je hoort zat verhalen op de radio en op tv van mensen die wel onschuldig opgesloten zitten. Maar ik heb volgens mij nog nooit gehoord van iemand die net deed alsof hij dood was om zo iemands leven zuur te maken. Ik vind dat eigenlijk best wel ziek van diegene. Dan moet je wel een echte hekel hebben aan iemand.
D. Ik kan me niet een film herinneren waar ik zoiets in gezien heb, maar die zullen er ongetwijfeld zijn. Ik heb ook op internet gezien dat dit boek ook verfilmd is. Die zou ik ook wel graag willen zien. Want je hebt nu een beeld in je hoofd van al die personages, ik wil wel weten hoe andere dat zien.
F. Wat ik als schokkend heb ervaren, was het stuk dat Ralph Greg opbelt, dat je dus te weten komt dat hij nog leeft. En wanneer Jenny die pillen inslikt. Dat had ik dus echt niet verwacht van haar. Als laatste ook nog dat Nickie neergestoken word in plaats van Robert. Deze situaties had ik ook allemaal niet voorspeld, dus is het iets schokkender. Als je gebeurtenissen al verwacht is het natuurlijk minder schokkend.
G. Het heeft me over een aantal dingen zelfs aan het denken gezet. Ten eerste over hoe sommige mensen depressief kunnen raken. Zoals Robert en Jenny dat allebei waren geweest. Ten tweede over het feit dat een jaloers iemand, misschien zelfs bezitterig, zo’n hekel aan iemand kan krijgen, dat hij hem op wil laten draaien voor moord. Dan zit er toch iets niet goed in je hoofd. En als laatste hoe ik het zou vinden als ik beschuldigd zou worden van een moord die ik niet gepleegd heb. Dat lijkt me dus verschrikkelijk, dat je gewoon niemand kan overtuigen, ik zou daar persoonlijk echt niet tegen kunnen. Zo’n beschuldiging draag je ook de rest van je leven met je mee.

II. Personen
A. Het waren alleen maar personen van ‘vlees en bloed’, wat ik altijd het prettigste vind om te lezen. Om me in diegene in te leven. En het waren er ook precies genoeg. Ik bedoel, het waren zoveel personages dat je ze nog net kon onthouden. Bij sommige boeken, krijg je vijfentwintig man voorgesteld. Dan moet je iedere keer terugkijken van wie was dat ook alweer. Hier kon je ze net allemaal onthouden.
B. Robert en Jenny vond ik allebei erg sympathiek. Maar Greg en Nickie waren allebei nogal irritant. Ik stoorde me behoorlijk aan hun gedrag. Ze waren zo bezig met aan de ene kant zichzelf, dat ze niet aan de rest dachten en aan de andere kant waren ze weer te veel bezig met het dwars zitten van Robert. Wat ik van Jenny minder vond, was dat ze nogal naïef was. Heel erg goedgelovig ook. Maar aan degene van wie ze houdt twijfelt ze, nogal dubbel dus.

C. Ik kon me erg goed inleven in de hoofdpersoon, helemaal als ik me bedacht hoe ik me zou voelen in zo’n situatie. Dan kreeg ik zelf al helemaal de kriebels en verwonderde me er dan ook over hoe hij er zo kalm en rustig onder bleef. Ik zou dat nooit gekund hebben. Soms als ik mensen me nu al niet geloven om iets kleins, dan voel ik mij helemaal opgesloten en ben ik bang dat ik ontplof. Dus ik vind dat heel knap van hem.

D. In elk boek herken je natuurlijk wel emoties, gedachten of angsten van de hoofdpersoon, of welke persoon dan ook. Maar meestal let ik daar niet zo op, juist omdat de emoties zo herkenbaar zijn. Als ik iemands gedachten of angsten niet herken, dan ga ik nadenken van, hoe zou ik me dan voelen als ik me in zo’n situatie bevind.

E. Op een aantal momenten nam hij andere beslissingen dan mij. Ik zou niet zo goed meer weten welke, maar wat ik wel weet is dat wanneer hij andere beslissingen maakte dat ik wel zoiets had van: “ Owja, zo kan het ook”. Dus ik was het niet met hem oneens. Ik ben eigenlijk altijd wel zo dat ik open sta voor andere oplossingen, maar meestal heb ik toch nog wel zoiets van: “Nee, zo zou ik het toch echt niet gedaan hebben”. Maar in dit boek kan ik me niet meer herinneren dat ik dat dacht.

III. Opbouw
A. Ik vond het verhaal absoluut niet lastig te lezen. Ik heb gelukkig geen problemen met de Engelse taal, anders was het misschien wat moeilijker geweest. Maar ik lees Engelse boeken net als dat ik Nederlandse lees. Ik kan me wel voorstellen dat andere lezers, die minder in Engels zijn, dat die moeite hadden met de zinsbouw. Er werden best lastige zinnen gebruikt.

B. Het boek was zeker spannend. Je vraagt je eerst af, wordt Robert betrapt. Daarna denk je steeds dat Greg iets doet tegen hem. Dan wil je weten of Greg nog leeft, dus steeds zitten er open plekken in. Die moet je eerst zelf invullen, maar later worden ze toch bekend gemaakt. Dat geeft toch wel de spanning erin, dat je eigenlijk niet weet wat er gaat gebeuren. Dat het boek minder voorspelbaar was dan andere helpt ook mee. Dat merk je bij films goed. Als ze erg voorspelbaar zijn, en er gebeurt iets engs, wat jij al voorspelt had, is het meteen niet eng meer. In dit boek blijft het dus spannend.

C. Ik heb geen een stuk overgeslagen in dit boek. Ik vond het allemaal even spannend. Ik heb wel op een gegeven moment een stukje vooruit gelezen, omdat ik graag wilde weten hoe het uiteindelijk was, maar daarna heb ik wel weer teruggepakt waar ik gebleven was en dat alsnog gelezen.

E. Het hangt helemaal van het verhaal af, of dat ik een open einde fijn vind. Bij sommige verhalen, gebeurt er op het eind nog iets spannends waarvan je graag wil weten hoe het verder gaat en dan stoppen ze. Dan zit je net op een hoogtepunt en zit je met de kriebels van het niet weten. Maar als het bijvoorbeeld eindigt met dat twee personen gaan proberen iets samen op te bouwen, vind ik het wel leuk, omdat je dan verder zelf kan verzinnen. Hoe ze samen leven, of wat er allemaal nog verkeerd gaat. Dan is het einde eigenlijk niet zo belangrijk meer.

F. Er kwam geen wisselend perspectief in voor, tenminste niet dat ik gemerkt heb. Dus als het er wel in voorkwam dan heb is dat niet storend geweest anders had ik het wel opgemerkt.