Boekverslag Pauline Slot

Info over dit verslag

Geschreven door:	tester [meer]
Niveau:	4VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	3942
Opvragingen:	87

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (18 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Pauline Slot

• Blauwbaard (5)

  2000

• De inwendige (1)

  2007

• Tegenpool (4)

  2001

• Zuiderkruis (15)

  1999

beschrijvingsopdracht:
Motivatie boekkeuze:
Dit boek heb ik uitgekozen omdat het fragment op de achterflap mij nieuwsgierig maakte. Het onderwerp spreekt mij ook aan dus was de keuze snel gemaakt.

Samenvatting:
Twee jaar na de dood van haar vriendin Floor onderneemt Emma dezelfde reis als Floor maakte. Floor maakte een reis naar Australië en Nieuw-Zeeland en is toen overleden. Emma wil graag weten hoe het komt dat ze is overleden, heeft Floor er zelf voor gekozen of was het een ongeluk? Emma gaat aan de hand van Floor’s brieven alleen op de fiets dezelfde reis maken. Zo ontmoet ze mensen die Floor tijdens haar reis hebben gezien en gesproken. Bijvoorbeeld Floor’s oom en tante in Melbourne die over Floor’s overleden zusje Judy vertellen. Maar ook een oude schoolvriendin van Floor en een andere (Nederlandse) vriendin die ze bij toeval tegenkomt. Het enige wat Emma anders doet dan Floor is de Ayers Rock beklimmen en daarop overnachten. Floor heeft dit niet gedaan omdat ze hoogtevrees had. Uiteindelijk komt Emma op het eiland waar Floor haar laatste twee weken heeft doorgebracht: Tavewa. Hier spreekt ze Michael, een Duitse hoogleraar die het grootste deel van het jaar op het eiland doorbrengt. Hij verteld haar over Floor’s laatste weken en hij is ook degene die Floor’s laatste brieven in Berlijn heeft gepost. Dit is de oplossing van een raadsel voor Emma, omdat ze het zo vreemd vond dat die brieven via Duitsland waren gekomen. Tijdens haar reis komt Emma steeds meer te weten over haar rol in de vriendschap tussen Floor en zijzelf.Ze hebben elkaar in hun studententijd leren kennen omdat ze toen naast elkaar woonden. Toen Emma en Floor op vakantie waren hebben ze Julia leren kennen, en later zijn Floor en Julia samen gaan wonen en hebben zelfs een relatie gehad. Emma wist dit helemaal niet en had dit ook niet verwacht. Emma had Floor lange tijd niets verteld van haar korte relatie met Floor’s broer Jan maar als ze het uiteindelijk verteld blijkt Floor het al lang te weten. Julia krijgt kanker en om voor Julia te kunnen zorgen stopt Floor met studeren en werken. Als Julia sterft heeft Floor dus geen inkomen meer. Haar broer Joost bezorgt haar een baantje als bewaking in een museum, maar ze is er eigenlijk niet gelukkig, ze leeft weer op als ze begint te lezen op haar werk. Emma heeft Floor ooit eens een beeld gegeven wat later heel veel geld waard bleek te zijn. Floor heeft dit beeld verkocht om zo haar reis door Australie te kunnen maken. Emma voelt zich nu schuldig aan Floor’s dood, maar doordat de andere vriendin van Floor de maker van het beeld was en zich ook schuldig voelt is het voor Emma onschuld geworden. Als Emma net als Floor twee weken op Tavewa verblijft, gaat ze samen met de Duitse Michael duiken. Op dat moment beseft ze door de druk van het water, dat Floor misschien niet zelf voor de dood heeft gekozen, maar door een ongeluk is verdronken. Ze heeft vrede met deze gedachte en vertrekt op de sterfdag van Floor weer naar huis.
Eerste persoonlijke reactie:
Dit verhaal las lekker door en tot het einde boeiend. Het boek is heel mooi. Het was niet echt spannend maar je bleef geboeid omdat je wilde weten hoe de reis af zou lopen. Het land waar het verhaal afspeelt (Australie en Nieuw-Zeeland) trekt mij wel dus was het boek afgezien van het verhaal ook interessant. Soms was het boek ook best humoristisch. De dialogen die beschreven werden waren vaak heel grappig. Zo werd het boek ook niet saai. In het boek zie je ook hoe leuk het is om te reizen en dan vooral op de fiets.

Uitgewerkte persoonlijke reactie:

• onderwerp:
Het onderwerp van dit boek is volgens mij: De reis van een vrouw waarin ze zichzelf en de vriendschap met haar overleden vriendin leert kennen en ze opzoek gaat naar de dood van die vriendin. Ik vind dit onderwerp wel interessant want ik houd zelf ook van reizen en Australie/Nieuw-Zeeland lijken me heel mooi. Ik had niet zo heel veel verwachtingen over het onderwerp. Wel dat er beschrijvingen van de landschappen in zouden voorkomen en dat er veel naar de gevoelens en minder naar de gebeurtenissen zou worden gekeken. Ik vind dat de schrijver het onderwerp wel goed heeft uitgewerkt, want ze heeft goed afgewisseld tussen gevoelens, gedachten en gebeurtenissen en zo wordt het niet zo langdradig. Ook is het onderwerp goed belicht door de schrijver. Op een leuke en af en toe grappig dus is het niet te serieus of te zwaar.

• gebeurtenissen:
De belangrijkste gebeurtenis is de reis van Emma, en daardoor ook de reis van Floor. Het hele boek draait om die reis die Floor gemaakt heeft haar onverwachte dood. Doordat Emma de reis maakt aan de hand van Floors aantekeningen, leer je zowel Floor als Emma beter kennen. Hun gevoelens tijdens die reizen worden dan ook heel goed beschreven.
Ik denk dat de gebeurtenissen en de gevoelens allebei een hele grote rol spelen. Het draait om een gebeurtenis (de reis en de dood van Floor) en hoe ze (Emma) daar over denkt. De gevoelens staan altijd in verband met een gebeurtenis dus zijn ze allebei heel belangrijk.
Elk hoofdstuk bestaat uit twee delen: het heden en het verleden. Daardoor snap je dingen ook beter, en als iets niet meteen staat uitgelegd, wordt het vaak na enkele hoofdstukken wel duidelijk. Zo vloeien de gebeurtenissen uiteindelijk toch logisch in elkaar voort.
Ik vond de gebeurtenissen geloofwaardig, het zou ook vandaag de dag kunnen gebeuren. Er gebeuren niet echt heel enge of spannende dingen.
De meeste gebeurtenissen hebben niet echt indruk op mij gemaakt maar de keer dat Emma op de Ayers Rock ging slapen heeft mij toch wel geraakt. Het lijkt mij echt een fantastische ervaring om te doen. De meeste dingen kwamen niet onverwacht omdat de planning al vooraf beschreven werd dus maakte dat niet echt indruk.
Niet alles wordt even duidelijk verteld. Zo weet je aan het einde nog steeds niet of Floor vrijwillig is gestorven of niet. Ik vind het wel leuk dat kleine dingen soms later terug komen, als je iets tijdens het lezen leert begrijpen. Zo is de laatste brief van Floor die Emma krijgt, gepost in Berlijn. In het laatste hoofdstuk snap je dat Floor waarschijnlijk die brief aan een Duitse kunstenaar heeft gegeven, die hij in Berlijn heeft gepost. Maar ik vind het niet fijn dat je aan het eind nog steeds niet weet waarom Floor is gestorven. Daar draait het boek toch eigenlijk om, dat is het geen wat je heel de tijd aan het zoeken bent en dan weet je aan het eind nog steeds niet hoe het zit. Dat vind ik wel wat minder maar het maakt het verhaal zelf niet minder mooi.

• personages:
Ik vind de hoofdpersoon (Emma) geen heldin. Ze doet niet echt heldhaftige of dappere dingen. Al is zo’n reis maken als vrouw alleen niet niets. Ik denk ook niet dat je in dit boek een heldin zou moeten hebben. Het gaat niet om een heldhaftig optreden van een persoon.
De karaktereigenschappen van Floor en vooral van Emma zijn heel duidelijk en goed beschreven. Je leert vooral Emma heel goed kennen en dat vind ik wel belangrijk want anders kun je je niet goed inleven in die persoon.
Alle personages in Zuiderkruis zijn heel levensecht en herkenbaar. Je zou ze zo tegen kunnen komen op straat. Ze doen geen dingen die eigenlijk niet kunnen of heel gek zijn. Zo is het heel realistisch en kun je je goed inleven. Maar een onrealistisch verhaal is ook wel eens leuk.
In dit boek kan je je heel goed verplaatsen in Emma. Het wordt heel duidelijk hoe zij is en denkt en anders snap je ook niet waarom ze dingen doet. 
Ik vind het zeker in zo’n boek heel belangrijk dat je je goed kan verplaatsen in de belangrijkste personen. Anders krijg je een fout beeld bij de dingen die ze doen en snap je ze niet.
Ik vind alle personages in dit boek wel sympathiek. Er zijn geen mensen bij die stomme of gemene dingen doen en ze handelen allemaal heel menselijk. Er is in dit boek niet echt een vijand ofzo dus krijg je dat beeld ook al minder snel. Wel was er op een camping waar Emma logeerde een man die haar steeds liep te bespieden en dat vind ik dan weer niet kunnen. Maar deze man was maar een klein bijfiguurtje dus maakt het niet zoveel uit.

• opbouw:
De opbouw is niet ingewikkeld, het boek bestaat uit hoofdstukken die elk verdeeld zijn in het heden en het verleden. Zo zijn er eigenlijk twee verhaallijnen; één over het heden, de reis van Emma, en één over het verleden.
Er zitten veel flashbacks in het verhaal omdat de hele verhaallijn over de tijd voor Emma’s reis een flashback is. Ook kun je de brieven van Floor als flashback beschouwen. Zonder deze flashbacks zou het verhaal veel moeilijker te begrijpen zijn geweest. Deze opbouw van twee verhaallijnen past wel goed bij het verhaal want door de verhaallijnen te combineren wordt het hele verhaal (van het verleden tot het heden) duidelijk. Dat vind ik wel een heel knappe manier van schrijven. Het verhaal wordt verteld vanuit de ik-persoon: Emma. Hoewel Emma achteraf vertelt, en dus de afloop van de gebeurtenissen al kent, geeft ze nauwelijks iets weer van wat ze al weet. Wel zijn er vaak vooruitwijzingen, zoals ‘Geen van alle wisten wij op dat moment (…)’ of ‘(…) het zou zoveel jaar duren voor ik wist dat mijn gesprekje met Ellen zulke verstrekkende gevolgen zou hebben.’ Dat geeft wel weer drang om door te lezen. Ook wordt het verhaal soms een stukje door Floor verteld via haar brieven. Dit is wel leuk voor de afwisseling.
Aan het einde blijf je wel met de vraag zitten of Floor nu met opzet of door een ongeluk is overleden. Dat is wel vervelend omdat je daar het hele boek naartoe hebt gewerkt maar het verhaal is wel af. Emma gaat met een gerust hart naar huis en dat is wel een ‘af’ einde.

• taalgebruik:
Ik vond het taalgebruik in het boek niet moeilijk. Er werden niet al te veel moeilijke woorden gebruikt en het boek las lekker door. De verhouding tussen dialoog en beschrijving was wel goed. Er waren wel wat meer beschrijvingen maar dat kwam omdat Emma in haar eentje reisde. Dat was verder niet storend. Ik vind het taalgebruik wel passen bij de personages want het zijn heel gewone mensen en dan zou het raar zijn als er apart taalgebruik gebruikt zou worden. Ook bij het onderwerp past de taal wel. Het gaat over een reis en dan moet je makkelijk zijn dus ook in je taalgebruik. Wel stonden er af en toe engelse termen of namen in maar dat hoorde alleen maar bij het verhaal, aangezien Australië Engelstalig is.

verdiepingsopdracht:

verwachtingen:
Voordat ik het boek ging lezen had ik verwacht dat dit boek ging over een vrouw die naar de plaats gaat waar haar vriendin is overleden. Ze wil weten hoe het komt dat ze niet terugkwam van vakantie. Ik had ook verwacht dat er wat dingen over Australie en Nieuw-Zeeland verteld zouden worden. Deze verwachtingen zijn allebei wel uitgekomen want er werd inderdaad de reis van Emma beschreven die op zoek gaat naar het einde van haar vriendin Floor. Ook worden er veel landschappen mensen en omstandigheden in Australie en Nieuw-Zeeland beschreven. Ik had niet verwacht dat Emma diezelfde reis als Floor zou maken, meer dat ze gewoon wat plaatsen opzocht. Ik had ook niet verwacht dat er een open einde aan het verhaal zou zitten maar dat is er wel.

Fabel, sujet, continuïteit en chronologisch of niet:
In het boek is de fabel niet hetzelfde als het sujet. Er zijn als het ware twee verhaallijnen. De ene is van Emma’s reis (die precies hetzelfde is als die van Floor een paar jaar eerder) en de tweede verhaallijn is van wat er in Nederland is gebeurd voor, tijdens en na Floor’s dood. Deze twee verhaallijnen wisselen elkaar steeds af. Ook worden er af en toe stukjes uit Floor’s dagboek tussen het verhaal gezet. Dit staat dan in de stukken uit de verhaallijn van Emma. De verhaallijn van Emma’s reis is wel chronologisch verteld en de verhaallijn van de gebeurtenissen in Nederland niet altijd. De verhaallijn van Nederland speelt zich wel helemaal af voordat Emma haar reis maakt.
De functie van het verschil tussen fabel en sujet in dit boek is dat het spannend blijft. Je komt zo steeds maar een stukje van het verhaal te weten en zo wil je steeds verder lezen. Als alles in de fabel geschreven zou zijn zou het veel sneller saai worden.
De tweede verhaallijn over wat er in Nederland allemaal is gebeurd is er vooral om wat duidelijkere informatie te geven. Daarin wordt ook veel tijd overgeslagen, als daarin geen dingen gebeuren die van belang zijn. Deze verhaallijn is dus niet-continu. Zo staat op bladzijde 58: “Ruim een jaar woonden Floor en ik naast elkaar in De Poort. Toen ging ze voor 5 maanden naar Londen om onderzoek te doen voor haar eindscriptie over Carrington.” En twee bladzijden verder wordt haar terugkomst alweer beschreven zonder dat er verder iets over die tijd wordt verteld.
De verhaallijn van Emma’s reis is ook niet-continu, bijna alles wordt wel beschreven, maar vaak worden er een paar dagen overgeslagen. Bijvoorbeeld: “Een week later,” (blz. 161)
Op mij als lezer heeft dit wel een effect gehad. Ik bleef zo geboeid omdat je ook wilde weten wat er dan daarvoor gebeurd was, of hoe dat kwam. Ook las het zo iets moeilijker omdat je zelf die gebeurtenissen in de goede volgorde moest plaatsen maar dat was niet storend.

Flashbacks, vooruit- en terugverwijzingen:
De belangrijkste flashbacks is eigenlijk de hele verhaallijn die zich in Nederland afspeeld. Dat zijn flashbacks en ook de belangrijkste. De belangrijkste terugverwijzingen zijn de dagboekfragmenten van Floor die steeds tussendoor komen. Er zijn niet echt belangrijke vooruitwijzingen. Emma wijst wel vooruit als ze haar reis plant. Maar bij haar reisschema houdt ze strikt vast aan wat Floor een paar jaar eerder deed dus is dit niet echt belangrijk.

Vertel- en vertelde tijd:
De vertelde tijd is veel groter dan de verteltijd. Emma’s reis duurt ongeveer 15 maanden. Tussen de reis van Floor en die van Emma zit precies twee jaar, en ook de reis van Floor duurde ongeveer 15 maanden. De vertelde tijd in de tijd voor Emma’s reis is ongeveer 20 jaar; vanaf Emma’s eerste ontmoeting met Floor als studente tot bijna 2 jaar na haar dood. De verteltijd is maar een paar uur.

Tijd:
Dit verhaal speelt zich af in deze tijd. Het zou nu, of twee jaar geleden, of over een jaar zich af kunnen spelen. Dit merk je aan de dingen die er zijn. Auto’s, vliegtuigen, de manier van reizen, de bus waarin Emma rijdt, de personen van overal op de wereld, de bewaking en het geld.

Personages:

• karaktereigenschappen belangrijkste personages:
Emma Schager: Emma is een vrij jonge vrouw die bedrijfskunde heeft gestudeerd en nu bij een organisatieadviesbureau werkt. Dit werk doet ze heel goed en daar is ze heel druk mee. Ze heeft een relatie gehad met Paul maar ze zijn uit elkaar gegaan. Daarna heeft ze geen nieuwe relatie meer gehad, al heeft ze wel een heel korte relatie met Jan (de broer van Floor) gehad. Ze is een sterke en sociale vrouw die niet veel van zichzelf laat zien aan anderen. Ze is vaak onzeker over de beslissingen die ze maakt. Dat weet ze ook van zichzelf. Nadat ze Floor leert kennen is ze een beetje geobsedeerd door haar. Ze wil net zo zijn als haar en is jaloers op andere vriendinnen. Ze leert Floor niet in alle opzichten goed kennen. Sommige dingen moet ze van anderen horen en dit is dan weer een teleurstelling voor haar. Emma komt er tijdens haar reis pas achter dat ze eigenlijk een hele grote rol in de vriendschap heeft gespeeld en ook voor Floor heel belangrijk was. In plaats van Floor alleen voor haar.

Floor Pensioen: Floor Ponsioen daarentegen een uitgesproken persoonlijkheid, ze is iemand die moeilijk past in een vast patroon. Ze heeft artistieke aanleg, wat onder andere te merken is aan haar studie kunstgeschiedenis, haar schilderen en de inrichting van haar huis. Floor heeft in het boek verschillende relaties gehad met mannen én vrouwen. Zoals met haar goede vriendin Ellen, maar ook met Jack, een jongen die ze in Londen leerde kennen. Haar laatste relatie was met Julia, die uiteindelijk aan kanker overlijdt. 
Tijdens haar vele reizen in het buitenland leeft ze van dag tot dag en geniet van de natuur en het avontuur. Het valt haar vrienden op dat ze als ze op reis is een veel vrolijkere uitstraling heeft. Ze geniet eigenlijk alleen maar op reis en niet thuis.

• relaties tussen belangrijkste personages:
Emma en Floor zijn hartsvriendinnen en kennen elkaar al heel lang. Ze weten wat ze aan elkaar hebben, maar soms snappen ze elkaar niet helemaal. Ze raken allebei ook heel goed bevriend met elkaars familie en hebben gezamenlijke vrienden.

• Karakter of type?
Floor en Emma zijn allebei een karakter. Je merkt zeker bij Emma een verandering in haar gedrag, en ook wordt er aandacht geschonken aan haar psychologische ontwikkeling. Ook bij Floor leer je verschillende karaktereigenschappen kennen die je in de loop van de tijd ziet veranderen.

• Wereldbeeld belangrijkste personages
Floor kijkt met open ogen op de wereld. Ze wil het liefst alles zien en is vrij impulsief. Wat ze wil doet ze ook en ze is ook redelijk goedgelovig. Ze is niet gelovig of heel politiek gericht. Wel is ze biseksueel maar dat heeft voor de rest niet veel invloed op haar gedrag. Emma is wat terughoudender en kijkt eerst de kat uit de boom. Ze is ook niet zo goedgelovig en denkt eerst na voordat ze iets doet. Ze is onzekerder over de goedheid van mensen maar is ook wel goedgelovig. Ze heeft veel minder de drang om te reizen en mensen te ontmoeten. Ze heeft niet echt een duidelijke mening. Ze kijkt vaak eerst naar wat anderen doen en geeft dan haar mening.

• bereikt de hoofdpersoon zijn doel?
Emma’s doel was: erachter komen of Floor zelf voor de dood had gekozen of dat het een ongeluk was dat ze stierf. Om dit te weten te komen maakt Emma dezelfde reis als Floor. Haar doel bereikt ze niet helemaal want aan het eind van haar reis (en daarmee ook het boek) weet Emma het nog steeds niet. Maar ze gaat wel met rust terug naar huis. Misschien was haar doel ook wel het accepteren van de dood van haar vriendin of het rust vinden daarover. Dat is dan wel helemaal gelukt.

• rollen van de personages:

Hoofdpersonen
Emma Schager: heeft tijdens haar studie bedrijfskunde haar beste vriendin Floor ontmoet. Twee jaar na Floor’s dood maakt ze dezelfde reis die Floor maakte en waarop ze stierf.
Floor Pensioen: zij heeft kunstgeschiedenis gestudeerd. Zij heeft de reis twee jaar eerder gemaakt en is aan het eind ervan verdronken bij een van de Fiji-eilanden. Emma en Floor zijn hartsvriendinnen.

Bijpersonen
Miek en Cees Pensioen: de ouders van Floor.
Jan: de jongste broer van Floor. Hij trouwt met Helen is zijn vrouw. Ze blijven kinderloos, omdat Jan zich vroeger heeft laten steriliseren.
Joost: de oudste broer van Floor, die haar ook het baantje als bewaking bezorgt.
Judy: een zus van Floor die toen ze dertien was bij een verkeersongeluk is overleden.
Paul: de (ex)vriend van Emma. Nadat ze met hem breekt gaat ze in het huis van Floor wonen als zij in Australie zit.
Ellen: een gemeenschappelijke vriendin van Emma en Floor. Heeft vaak verschillende kleuren haar en zoekt op het strand naar dingen waar ze kunstwerken mee kan maken. Floor en Ellen hebben een relatie gehad.
Julia: een vriendin van Floor uit Amerika. Die ze ontmoet heeft op een vakantie met Emma in Ierland. Julia en Floor gaan samenwonen. Floor gaat weer studeren en is daardoor afhankelijk van het inkomen van Julia. Later krijgt Julia lymfeklier-kanker en sterft daaraan.
Bas: de broer van Julia, die het enige familielid van haar is dat in Nederland woont. Emma ontmoet Bas voor het eerst op de bruiloft van Jan en Helen.
Michael: een Duitse schilder en hoogleraar op de kunstacademie in Berlijn die per jaar vier maanden op Tavewa verblijft. Aan het einde van haar reis ontmoet Emma hem. Hij heeft ook als laatste contact met Floor gehad op Tavewa.

• Herkenbaar of niet?
Ik vind alle personages wel herkenbaar. Je zou ze zo op straat of in je vriendenkring tegen kunnen komen. Ook hebben ze wel herkenbare eigenschappen die je zelf ook hebt. Ze doen ook dingen die je kent en waar je van weet. Sommige personages zijn wel wat herkenbaarder dan anderen maar dat is altijd zo.

evaluatie:
Uiteindelijke beargumenteerde eindoordeel over het boek
Ik vond dit een heel mooi boek. Het was anders dan de meeste boeken die ik tot nu toe heb gelezen en het is heel goed geschreven. Het onderwerp sprak mij ook erg aan. Het was niet te moeilijk of te zwaar. Ook was er wat humor in verwerkt en dat vind ik altijd leuk. Het verhaal zat goed in elkaar en de personages waren realistisch en herkenbaar.

Eerste persoonlijke reactie veranderd?
Mijn eerste persoonlijke reactie is niet veranderd na het maken van de verdiepingsopdracht. Ik ben nog steeds erg positief. Er zijn wel wat kleine dingen veranderd in mijn mening. Ik weet nu dat het verhaal eigenlijk mooier is dan dat ik eigenlijk dacht. Ook ben ik er achter gekomen dat het heel knap geschreven is met die twee verhaallijnen.

Uitvoeren beschrijvings- en verdiepingsopdracht
Over het uitvoeren van de beschrijvingsopdracht ben ik wel tevreden. Ik kon alles goed vinden en er waren geen lastige dingen bij. Het was ook precies dezelfde opdracht als vorige keer dus dan valt het ook altijd mee.
Het uitvoeren van de verdiepingsopdracht is ook goed gelukt. Alles heb ik kunnen vinden ook al kostten sommige dingen wel wat meer tijd dan verwacht.

Lezen van het boek
Het lezen van het boek is mij best meegevallen. Ik had gedacht dat er moeilijker taalgebruik in zou staan, maar dat viel erg mee. Ook hoopte ik dat het niet saai zou worden en dat is het ook niet geworden. Ik had niet gedacht dat echt mooi zou zijn maar dat is het wel. Er waren weinig dingen die ik niet snapte of die moeilijk waren. Als personen dingen deden die je niet snapte werd dat later wel duidelijk. Ook werden er geen moeilijke woorden of beeldspraken gebruikt die verwarring veroorzaakten.

Hoe ging de verdiepingsopdracht?
De verdiepingsopdracht ging goed. Er waren geen knelpunten. Het kostte wel veel tijd maar daar kun je verder ook niets aan doen. Ik vond het niet echt heel moeilijk, al moest ik over sommige dingen wel even nadenken. Ik wist van het vorige leesverslag dat het wel veel tijd zou kosten dus dat had ik al verwacht. Het is niet echt mee of tegengevallen. Ook snapte ik alle opdrachten wel.

Genoeg vaardigheden en/ of kennis
Ik kon alle opdrachten goed maken. Soms moest ik nog wat in mijn informatieboek opzoeken maar dat was dan ter aanvulling. Meestal snapte ik gelijk wat er bedoeld werd. Wat ik nog niet zo goed wist, was hoe ik het wereldbeeld van de belangrijkste personages moest beschrijven. Hopelijk is het toch goed gelukt. Over het algemeen had ik genoeg kennis en vaardigheden.

Wat ga je voortaan anders doen?
Ik denk dat er niet echt dingen zijn die ik voortaan anders zal doen. Ik ben op tijd begonnen en was ook op tijd klaar. Wel ga ik voortaan opletten wanneer ik mijn boek in moet leveren want nu was ik te laat. Ook qua het uitvoeren is alles goed gegaan dus hoeft dat niet anders.