Boekverslag Philippe Labro

Info over dit verslag

Geschreven door:	Angelique [meer]
Niveau:	6VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1895
Opvragingen:	226

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (115 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Philippe Labro

• Des cornichons au chocolat / Augurken met slagroom (14)

  1983

Opdracht 1:
Ik had dit boek vorig jaar al een keer in de mediatheek zien staan, toen leek het me wel een leuk boek om te lezen. Ik was dan later ook van plan het boek mee te nemen. Toen was echter het boek spoorloos verdwenen en heb ik een ander boek moeten kiezen. Nu zag ik het boek weer liggen en heb het dus meteen geleend. Ik wist niet helemaal wat ik van het boek moest verwachten. Maar het leek me een niet te moeilijk boek en ik had verwacht dat er wel veel humor in zou zitten. Deze verwachtingen zijn beide uitgekomen.

Opdracht 2:
Datum: 28 januari 2004
Titel: Des Cornichons au chocolat
Auteur: Stephanie X ( met behulp van Philippe Labro)
Genre: Dagboek, autobiografie

Samenvatting

Chornichons au chocolat is een roman gebaseerd op het dagboek van een 14 jarige Frans meisje, Stephanie. Ze maakt zich om van alles en nog wat druk, iets heel normaals voor 14jarige meisjes. Zo is ze bang dat zij de enige is die nooit volwassen zal worden omdat zij als enig meisje van de klas nog niet ongesteld geworden is. Stephanie maakt van alles mee. Ze maakt kennis met Joël, die ze l’autre noemt. Hij is de gehandicapte broer van Pablo, een klasgenootje. Met Joël krijgt ze een speciale band. Verder heeft ze een kat, Garfunkel genaamd. Volgens haar is Garfunkel haar beste vriend en de enige die haar echt begrijpt. De gezinssituatie bij Stephanie thuis is niet helemaal normaal. Haar ouders zijn heel vaak weg en lijken zich helemaal niet met Stephanie bezig te houden. Ze probeert af en toe wel op de meest rare manieren hun aandacht te trekken, maar het lijkt hen gewoon niet op te vallen. De relatie tussen haar ouders lijkt stuk te lopen. Op een dag vertelt haar vader haar dat hij voor zijn werk een tijdje naar de VS gaat. Op dezelfde dag ontdekt Stephanie dat haar moeder met iemand anders ‘slaapt’. Als haar moeder ontdekt dat Stephanie niet gewoon naar school gegaan is, breekt er een grote ruzie uit. Stephanie besluit weg te lopen. Ze stopt van alles in haar rugzakje, o.a. haar kat die het uiteraard uiterst onaangenaam vindt. Stephanie heeft geen idee waar ze heen kan gaan en besluit daarom maar gewoon naar Joël te gaan. Bij hem stort ze haar hart uit. Ze vraagt hem met haar mee te gaan op ontdekkingstocht. Ze denkt dat de frisse lucht Joël goed zal doen en dat het hen samen gaat lukken om Joël weer te laten lopen. Joël besluit daarop dan eindelijk maar zijn echte verhaal te vertellen. Hij is helemaal niet alleen maar gehandicapt. Hij is ongeneeslijk ziek, zal nooit meer kunnen lopen en zal binnen 5 jaar sterven. Dit grijpt Stephanie ontzettend aan. Ze wil toch graag samen iets met hem doen en stelt voor samen naar een concert te gaan maar ook dit wilt Joël niet. Toevallig heeft Stephanie een bandje met muziek van Beethoven bij zich. En samen verdrinken ze zich in de muziek, op precies hetzelfde moment krijgen ze er kippenvel van, dit is voor Stephanie de bevestiging dat zij en Joël écht een speciale band met elkaar hebben. Hierna vertrekt ze weer naar huis. Daar aangekomen ontdekt ze dat haar moeder zich niet aan haar belofte heeft gehouden om veel vaker bij Stephanie te zijn. Opeens herinnert ze zich haar vroegere babyoppas die nu op het platteland woont. Ze besluit daarheen te gaan. Midden in de nacht staat ze daarom bij de snelweg te liften en wordt ze opgepikt door een man die haar 20 km voor het platteland weer uitlaat. Op een weggetje richting het dorpje komt ze een vrachtwagenchauffeur tegen die haar tot aan het dorpje brengt. Aangekomen bij het huis van haar oppas, blijkt deze haar helemaal niet te herkennen en ook lang niet zo aardig te zijn als Stephanie zich kan herinneren. Toch laat ze haar én Garfunkel, die het hele stuk bij Stephanie achter in de rugzak gezeten heeft, binnen. Door de uitputtende nacht is Stephanie ziek geworden en ze blijft 2 dagen ziek in bed. Daarna gaat het weer een stuk beter. Op de 4de dag vertrek Mamo, zo noemt de oppas, even naar de stad. Stephanie ziet Garfunkel nergens en besluit hem te gaan zoeken. Na lang zoeken besluit ze weer terug naar het huisje te gaan, onderweg ziet ze Garfunkel, dood, overreden door een vrachtwagen of tractor. Ze neemt het mee en bij het huisje teruggekomen ziet ze dat er een heleboel mensen zijn. Waaronder haar moeder. Huilend valt ze haar moeder in de armen en deze neemt haar en de dodeGarfunkel weer terug naar Parijs. Teruggekomen in Parijs komt heel langzaam het normale leven weer op gang. Stephanie krijgt een nieuw katje, Simon. Én ze wordt voor de eerste keer ongesteld. Dit was voor haar het moment om te stoppen met haar dagboek. ‘Ze was nu een vrouw’ en deze hebben geen dagboek meer nodig om hun verhaal in op te schrijven….
Einde

Motieven: Liefde, dierenliefde, echtscheiding, eenzaamheid, pubertijd, opvoeding, schoolleven, ouder/kindconflict, generatieconflict,
Thema: Het wervelende leven van een jong meisje
Moraal: /
Personages:
-Stephanie: De hoofdpersoon van het verhaal. ’Doodnormaal’ meisje van 14. Ze houdt van eerlijkheid en openheid. Ze is erg rechtvaarig. Maar ze maakt zich ook om van alles druk.
-Pablo: Aardige klasgenoot van Stephanie.
-Joël: Gehandicapte broer van Pablo met wie Stephanie een speciale band opbouwt.
-Nicole: Muziekleraar van Stephanie. In de ogen van Stephanie de beste en aardigste lerares die er bestaat. Door haar gaat Stephanie van klassieke muziek houden.
-Moeder van Stephanie: Zij bekommert zich niet zoveel om haar dochter. Ze vind zichzelf en haar vriendinnen stukken interessanter.
-Vader van Stephanie: Hij bekommert zich iets meer over haar dochter maar heeft het zo druk met zijn werk en andere zaken dat hij ook niet veel aandacht aan haar schenkt.
-Patrick: Een jongen die Stephanie tegenkomt tijdens het liften langs de snelweg. Hoewel ze hem maar ongeveer een half uurtje kent, zal ze hem blijven herinneren. Hij gaf haar zomaar als afscheid haar eerste tongkus.
-`Grosses Lunettes’: Ook deze man kent Stephanie niet zo lang. Hij was degene die haar oppikte langs de snelweg en haar weer afzetten vlakbij het dorpje. Hij was erg depressief omdat zijn vrouw hem in de steek gelaten had en was op weg naar zijn moeder om bij haar zijn hart uit te storten.
Perspectief en verteller: Het verhaal wordt verteld vanuit de vertelde ik ( vision avec). Het perspectief ligt bij Stephanie, de ik-persoon. Het verhaal is eigenlijk afgeleid van haar dagboek.
Ruimte: Het verhaal speelt zich op verschillende plaatsen af. Onder andere in ‘la Ferme’ de naam die Stephanie aan haar school gegeven heeft omdat ze zich net vee voelt die door ‘boeren’ gedwongen worden dingen te doen. Een ander groot deel speelt zich af in het huis van Stephanie. Maar ook in de straten en cafeetjes van Parijs beleeft Stephanie allerlei dingen. In dit verhaal spelen de ruimtes geen belangrijke rol. De plaatsen en weersomstandigheden zijn niet speciaal uitgekozen om het verhaal spannender te maken of om de lezer vast te houden.
Stijl: De stijl die voor dit boek gekozen is, is niet erg moeilijk. Het verhaal is het verhaal van een 14jarige meisje. Het is daarom vrij logisch dat de woordkeus en stijl niet erg moeilijk is. Toch zijn de zinnen soms best wel ingewikkeld. Ook dit is niet zo vreemd, meisjes van 14 willen soms erg interessant doen en doen dit bijvoorbeeld door erg ingewikkelde zinnen te maken om zo te bewijzen dat ze al tot heel wat toe in staat zijn. De woorden zijn over het algemeen ook niet zo moeilijk maar af en toe komt er wel een vreemd ingewikkeld woord in het verhaal voor. Dit heeft dezelfde reden als hierboven al genoemd. De dialogen zijn niet allemaal even levendig. Het hing van de bui van de hoofdpersoon af of ze de dialogen voluit schreef of alleen maar oppervlakkig beschreef wat er gezegd werd. Ditzelfde geld voor de ruimtebeschrijvingen.
Tijd: Het verhaal speelt zich ongeveer 20 jaar geleden af. Het is gebaseerd op het dagboek van Stephanie X, zij heeft dit dagboek ook in werkelijkheid geschreven en m.b.v. Philippe Labro is er een echte roman van gemaakt. Het verhaal strekt zich uit voer een periode van ongeveer 3 maanden. Het verhaal is in chronologische volgorde geschreven maar bevat wel enige flashbacks. Dat zijn de momenten waarneer Stephanie terugdenkt aan dingen die in het verleden gebeurt zijn. Er wordt echter niet vooruitgekeken , behalve af en toe in de gedachten van Stephanie. Het boek telt 192 blz. verdeeld over 36 genummerde hoofdstukken.
Titelverklaring: Cornichons au chocolat: Augurken met chocolade. Het lievelingseten van Stephanie is, hoe vreemd ook augurken met chocolade. Elke keer als ze dit eet krijgt ze er een speciaal gevoel bij. De ene keer een ‘pikant’ gevoel, de andere kant gewoon een ‘heerlijk’ gevoel en een andere keer een ‘zacht gevoel. Kortom augurken met chocolade kun je alle tijden eten!

Opdracht 3:
Verwerkingsopdracht: Zoek een songtekst die past bij het verhaal en beschrijf waarom deze songtekst zo goed bij dit verhaalt past.
I'm Not A Girl, Not Yet A Woman
I used to think
I had the answers to everything
But now I know
Life doesn't always go my way, yeah...
Feels like I'm caught in the middle
That's when I realize...
-(Chorus)
I'm not a girl
Not yet a woman
All I need is time
A moment that is mine
While I'm in between

I'm not a girl
There is no need to protect me
Its time that I
Learn to face up to this on my own
I've seen so much more than u know now
Don't tell me to shut my eyes
(Chorus)

I'm not a girl
But if u look at me closely
You will see it my eyes
This girl will always find
Her way

I'm not a girl
(I'm not a girl don't tell me what to believe)
Not Yet a woman
(I'm just tryin to find the woman in me, yeah)
All I need is time (All I need)
A moment that is mine (That is mine)
While I'm in between
(Chorus)
I'm not a girl
Not yet a woman

Deze tekst past uitstekend bij het boek. In het boek benadrukt de hoofdpersoon zelf letterlijk een aantal keren dat ze dan nog wel niet volwassen is maar al lang al geen kind meer is. ‘Maintenant que je suis une femme, même si je suis pas encore un femme…’ Toch zijn er ook een aantal dingen anders in het boek. In het liedje wil de hoofdpersoon juist minder beschermd worden terwijl de hoofdpersoon in het boek toch af en toe liever wat minder vrijheid wilt hebben. Op de momenten dat ze echter in de gaten gehouden wordt, wil ze deze vrijheid echter juist wél hebben.

Opdracht 4:
Ik vond het boek ‘Cornichons au chocolat’ een heel leuk boek om te lezen. Ik heb de Franse versie gelezen en van te voren had ik gedacht dat dit wel erg ingewikkeld zou kunnen worden. Dit viel echter mee, ik heb alles begrepen wat er gebeurde. Het verhaal is echt gebeurd want het is gebaseerd op een dagboek, toch kwam het verhaal niet altijd even realistisch op mij over. Het verhaal bevatte echter veel humor, ik heb erg veel om het boek gelachen. Het verhaal was ook meeslepend. Je kon je goed in de hoofdpersoon verplaatsen. Voor mensen die een boek moeten lezen voor Frans is Cornichons au chocolat een echte aanrader! Maar ook voor de mensen die gewoon voor hun plezier een boek willen lezen zou ik dit boek absoluut niet afraden!