Boekverslag Jules Verne

Info over dit verslag

Geschreven door:	Janlam [meer]
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2691
Opvragingen:	33

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (32 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Jules Verne

• 20000 lieues sous les mers / 20000 mijlen onder zee (1)

  1869

• De la terre a la lune (3)

  1865

• Le tour du monde en quatre-vingts jours / De reis om de wereld in 80 dagen (11)

  1872

• Les indes noires (3)

  1877

• Michel Strogoff (2)

  1876

• Reis naar het middelpunt der aarde (1)

  1864

• Un hivernage dans les glaces (1)

  1895

Jules Verne Un hivernage dans les glaces

Dit verhaal gaat over een oude zeeman die zijn zoon gaat zoeken die verdwenen is tijdens een zeereis naar Noorwegen. Het schip van de zeeman keert wel terug naar Duinkerke, maar helaas zonder zijn zoon en nog twee andere van zijn zeemannen. De oude zeeman besluit om samen met een paar van zijn werknemers op zijn schip naar Noorwegen terug te keren om zijn zoon te zoeken. Het verhaal neemt een dramatische wending…

Samenvatting

Op 12 Mei 18… ( welk jaar precies word niet gezegd ) begint het verhaal, waarin de zestigjarige zeeman Jean Cornbutte de hoofdpersoon is. Op die dag is Jean zeer vrolijk en goed gemutst, want zijn dertig jarige zoon Louis komt dan terug van een zeereis met La jeune-Hardie, de grote tweemaster van Jean waar hij zijn brood mee heeft verdient als transporteur van hout, ijzer en dergelijke. Wanneer de massaal opgekomen mensen in Dunkerque, ( Duinkerke ), de plaats waar de zeeman woont de boot zien aankomen die terugkomt van een expeditie in Noorwegen worden ze dol van enthousiasme. Maar: wanneer de boot dichtbij is wordt de zwarte vlag gehesen. Het blijkt dat Louis en nog twee andere zeemannen tijdens de reis zijn omgekomen. De verloofde van Louis, Marie, en zijn vader worden verscheurd door verdriet. De volgende dag besluit Jean dat hij met zijn boot zijn zoon wil gaan zoeken en krijgt een paar van zijn zeemannen zo enthousiast dat ze met hem meegaan. Op 22 Mei vertrekt het schip op zoek naar Louis en de andere twee verdwenen matrozen. Jean Cornbutte heeft gerekend dat de noordenwind de schipbreukelingen wel eens naar de Feroé eilanden gevoerd zou kunnen hebben Maar als hij daar geen enkel spoor van hun zou vinden zou hij de gehele westkust van Noorwegen gaan afzoeken. Ze gaan via de Noordzee. Tot Cornbuts grote verassing gaat Marie ook mee. Acht dagen later komen ze aan op de Feroé-eilanden. Maar hun zoektocht daar levert niets op. Daarna oderzoeken ze de kust van Noorwegen, maar dat levert ook niets op.
Op 30 Juni leggen ze aan bij Badoé en daar geven de autoriteiten hun een aangespoelde fles met een brief. Daarin staat: op 26 April, ( de dag van de verdwijning ) hebben ze met een sloep van hun boot aan boord weten te gaan bij een andere Noorse zeilboot en zijn ze met de stroming mee gevoerd in de richting van het ijs. Cornbutte wordt erg blij als hij dit leest. 15 dagen later, staat het schip klaar om de gevaarlijke tocht richting Groenland te maken waar ze de vermisten hopen te vinden. Ze hebben alles mee, ook om in de winter daar eventueel te kunnen overwinteren. Het schip zet koers naar kaap Brewster, bij de kust van Groenland. Een week later bereiken ze de eerste ijskappen en moeten op hun hoede zijn om daar niet op vast te lopen. Het is nu al erg koud, zo’n 10 graden onder nul. Barre omstandigheden: het is winderig en het sneeuwt. Ook Marie krijgt het moeilijk. Begin Augustus komen ze de eerste ijsbergen tegen en moeten ze er tussendoor zien te varen zodat de boot niet beschadigd wordt. Ze hebben ook eigenlijk nog geen idee waar die Noorse boot kan zijn en zelf kunnen ze ook niet goed navigeren en weten hun exacte positie niet. Op een gegeven moment komen ze in botsing met een enorme ijsblok en de boot wordt even onbestuurbaar. Gelukkig weten ze te ontsnappen en de ze kunnen ongestoord doorvaren. Na een tijdje komen ze aan bij het koude eiland Liverpool, bij Groenland. De communicatie met de Groenlanders verloopt via wat standaard zinnen die ze kennen. Tegen wat inruilproducten krijgt de bemanning van de bewoners voor een lage prijs wat nuttige dingen mee. Ook zeggen de Groenlanders dat ze drie maanden geleden een grote boot in noordelijke richting hebben zien varen maar dat ze onder deze omstandigheden de zee niet opkunnen. Voor hun vertrek neemt Cornbutte nog 6 huski’s aan boord die van pas zouden kunnen komen. Begin September komen ze voor de eerste echte ijsblokkade te staan, maar met hard werken weten ze die open te krijgen en na een paar dagen kunnen ze er weer door. Op 12 September komen ze dan echt vast te zitten en besluiten ze om voorlopig op de ijskappen te verblijven/overwinteren. De omstandigheden zijn bar, maar er is niets aan te doen. Door ijsverschuivingen raken ze hun boot een keer bijna kwijt, maar gelukkig is de boot met hun mee geschoven. Half September belsoten ze dan echt om te gaan overwinteren en binnen drie weken hadden ze een compleet winterkamp gemaakt en konden ze in leven blijven door hun meegebrachte provianten. Eind oktober besluiten ze dat een groep over het ijs door middel van een zelfgemaakte slee een verkenningstocht moet gaan maken. Ook Marie gaat met haar vader en nog een paar anderen mee met deze verkenning. De honden trekken de slee voort en Marie is de enige die de tocht op de slee blijft zitten zodat zij niet vermoeid raakt. Uitgeput besluiten de mannen om een iglo te bouwen om wat uit te rusten. Maar als ze weer weg willen blijkt dat er ijs en sneeuw tegen de iglo is aangeschoven waardoor ze er niet meer uit kunnen en hun situatie hopeloos lijkt. Na heel veel moeite krijgen ze het uiteindelijk dan toch voor elkaar en gaan weer op pad. Op een gegeven moment horen ze geluiden en zien ze rook. Enthousiast lopen ze er naar toe en vinden een van hun vermiste matrozen, maar hij is dood. Maar ze voelen dat er meer in zit en lopen resoluut verder en komen aan bij een hutje en treffen daar in levende lijven een andere matroos aan die ze vermistten. En opeens komt uit de hut ook Louis opdagen. Louis en Marie springen elkaar gelijk schreeuwend van blijdschap in de haren en zij vader, maar ook alle anderen zij dol enthousiast. Ook zijn er nog twee andere bemanningsleden van het Noorse schip in de hut die met het hout van het schip hun hut hebben gemaakt en zich ook warm kunnen houden. 20 dagen nadat ze elkaar ontmoet hebben zijn ze weer terug bij het schip van Cornbutte, daar treffen ze zowel het schip als de matrozen in goede staat en gezondheid aan. Maar de omstandigheden beginnen hun tol te eisen: door het weinige voedsel krijgt Jean Cornbutte scheurbuik en heeft verschrikkelijk te leiden. Ook de anderen moeten aan kracht inboeten. En er ontstaan grote spanningen tussen de bemanning. Dat loopt uiteindelijk uit op een vreselijk gevecht waarbij 4 matrozen sneuvelen. Ook de oude Jean Cornbutte gaat dood aan de gevolgen van scheurbuik. Half Agustus is het schip weer terug in Dunkerque nadat het tot half Mei heeft moeten wachten om weer terug te kunnen varen.

B De personen

1. Wie is de hoofdpersoon?
De hoofdpersoon is de zestigjarige zeeman Jeanne Cornbutte uit Dunkerque.
2. Wat voor iemand is het in jouw ogen? Hoe is volgens jou zijn/haar karakter? Verandert hij/zij door wat er gebeurt?
Het is een goede oude man. Dat blijkt uit het feit dat hij veel vrienden heeft. Ook is hij goed gehumeurd en vooral erg dapper, dat blijkt wel tijdens zijn zoektocht. Hij verandert door de vermissing van zijn zoon. Eerst wordt hij erg verdrietig, daarna vastbesloten om zijn zoon terug te vinden. Niets kan hem nog tegen houden.
Citaat over Jean Cornbutte: C’était un marin d’une soixantaine d’années mais e ncore vigoureux et solide, avec une bonne et honnete figure.
3. Wat voor relaties heeft de hoofdpersoon ?
De hoofdpersoon heeft goede relaties met zijn zeelieden die op zijn boot werken, maar hij heeft ook goede relaties met andere oud-zeemannen. Het belang van die relaties blijkt pas echt goed wanneer diegene die hij benadert voor het zoeken van zijn zoon zonder al te veel aarzelen met hem mee willen. Zijn bemanning bestaat dan uit: hemzelf, de onderkapitein, een andere oude bevriende zeeman, een paar matrozen en tot zijn grote verassing ook Marie die zonder zijn weten mee is gegaan. Tijdens de expeditie hebben ze goed contact met elkaar en zijn ze erg belangrijk voor Cornbutte, al loopt het later wel dramatisch af.
4. Herken je bepaalde karaktertrekken of gedrag van je zelf in personen in hetverhaal?
Ja, het doorzettingsvermogen van Cornbutte tijdens de barre tocht herken ik ook een beetje in mijzelf.Verder herken ik iets van het cynisme van een van de oude zeemannen op momenten waarin het slecht gaat.
5. Wat vind je van hun bezigheden en/of hun problemen en hoe ze er mee omgaan?
De hechte band die ze tijdens het grootste deel van de expeditie hebben vind ik bewonderenswaardig.Ook de creativiteit waarmee ze in het barre ijsklimaat van de noordpool weten te overleven vind ik opmerkelijk. Ik vind het alleen jammer en erg dom dat ze aan het eind van de expeditie, wanneer ze de zoon van Cornbutte en een van de andere matrozen levend hebben aangetroffen ze twee groepen gaan vormen en de leiding over het schip proberen over te nemen. Dat loopt uiteindelijk uit op een fatale vechtpartij waarbij vier van de zeemannen, waaronder de onderkapitein omkomen. Louis, Marie en nog een paar anderen blijven gespaard en kunnen na vijf maanden weer terugvaren. Maar als ik in die situatie had gezeten had ik geprobeerd om zo goed mogelijk met de anderen samen te werken omdat we van elkaar afhankelijk zouden zijn om te kunnen overleven. In dat soort situaties moet je ruzies uit de weg gaan vind ik.
6. Wie vind je het meest sympathiek?
Het meest sympathiek vind ik Jean Cornbutte. Deze oude ex-zeeman is erg verslagen wanneer hij hoort dat zijn zoon wordt vermist en waarschijnlijk ergens in het hoge noorden bij Noorwegen is omgekomen. Maar toch geeft hij zich niet gewonnen en wil hij koste wat het kost zijn zoon terugvinden. Tijdens zijn reis toont hij veel moed door op zijn oude dag nog als kapitein van zijn schip zijn mannen in bijna alles voor te gaan. Ook voor zijn enorme doorzettingsvermogen is veel respect op te brengen. Hij redt het toch, in die barre omstandigheden en vindt daadwerkelijk zijn zoon terug. Helaas betekent scheurbuik echter tijdens hun overwintering op de poolcirkel zijn dood. Maar hij is waardig gestorven.
7. Wie vind je het minst sympathiek?
Het minst sympathiek vind ik de onderkapitein André Vasling. Deze, van origine Nederlandse man is tot het moment dat ze Louis vinden heel trouw aan Cornbutte en zijn makkers. Maar nadat ze Louis hebben gevonden voert hij in die omstandigheden waarin ze elkaar juist zo hard nodig hebben een soort machtsstrijd met hem. Louis claimt het leidersschap van het schip wanneer zijn vader dat door scheurbuik niet meer kan doen. en Da’s logisch; als zoon van de eigenaar van het schip heb je daar denk ik toch het meest van allemaal recht op. Ook red Louis het leven van André door een ijsbeer neer te schieten wanneer die André in het schip aanvalt. Puur uit haat kan André dat niet verkroppen en begint een gevecht met Louis die hij dus met de dood heeft moeten bekopen. Wel pleit het voor hem dat mede door hem het leven van Louis is gered. Alleen jammer dat hij zich op het laatst zo heeft laten gaan.

C De tijd

1. In welke historische tijd speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich af in de 19de eeuw. Welk jaar precies wordt niet genoemd.
Aan het begin van het verhaal wordt alleen gezegd dat het 12 Mei 18… was. De tijd
waarin de gebeurtenissen uit dit verhaal plaatsvinden speelt zeker een belangrijke rol
in het verhaal. Want in die tijd waren er nog geen moderne communicatiemiddelen
zoals wij die nu wel hebben en konden de vermiste zeelieden bijvoorbeeld niet van
zich laten horen om te zeggen waar ze waren. Jean Cornbutte en zijn kameraden
moesten dus eigenlijk gewoon op de gok gaan zoeken in de hoop dat ze heel toevallig
op puur geluk de vermisten konden vinden. En de enige manier om daar te komen was ook eigenlijk alleen maar per zeilboot. Ze konden dus geen gebruik maken van vliegtuigen en helikopters zoals wij dat nu wél kunnen. Verder waren de navigatiemiddelen nog niet zo geavanceerd als nu zodat de zeemannen niet altijd precies wisten waar ze zich bevonden. Ze konden ook geen rekening houden met weersveranderingen omdat ze in die tijd niet de beschikking hadden over weerberichten en/of scheepsberichten. Hun uitrusting was ook een stuk primitiever dan tegenwoordig natuurlijk. Ze moesten bijvoorbeeld altijd hout hebben om het zich warm te kunnen maken en het eten te kunnen berieden of opwarmen terwijl dat tegenwoordig gewoon met een gaspitje kan. Bovendien las ik dat ze op buffelhuiden sliepen en ook ander bont over zich heen trokken om warm te blijven. Tegenwoordig gaat dat met mooie slaapzakken van betere synthetische stoffen dan het bont waar ze het vroeger mee moesten doen.
2. Heeft de auteur met de tijd gemanipuleerd?
Zeker. Hij heeft de belangrijkste data van de meer dan 1 jaar durende reddingsexpeditie genoemd en beschreven. Daarom heeft die steeds sprongetjes van een paar dagen tot een maand moeten maken om het verhaal zo goed en overzichtelijk mogelijk te kunnen vertellen. Zo beschrijft de auteur bijvoorbeeld de gebeurtenissen op 1 November en gaat daarna verder met 15 November, half December etc. Dat kan ook niet anders, want als je alle dagen zou gaan beschrijven die ze tijdens hun reis hebben meegemaakt zou het verhaal veel te lang en saai worden en bovendien ook nog erg onoverzichtelijk zijn. Zodoende heeft de auteur dus veel tijdversnellingen toegepast maar verder is het verhaal helemaal in chronologische volgorde vertelt.

D De plaats

1. + 2. Waar speelt het verhaal zich af?
Het verhaal speelt zich eerst af in Dunkerque, waar Cornbutte wacht op de terugkeer van zijn zoon. Daarna, wanneer hij zijn zoon gaat zoeken speelt het verhaal zich op verschillende plaatsen af. Respectievelijk in de buurt van Noorwegen, de kust van Groenland en de poolcirkel. De extreme omstandigheden en plaats waar het verhaal zich afspeelt geven natuurlijk een extra dimensie aan het verhaal. Het draait er namelijk om of ze er in slagen om in die barre plaatsen Louis Cornbutte en nog twee andere zeemanen terug te vinden. Het is ook door die extreme omstandigheden – temperaturen ver onder nul, sneeuw, nevel, drijvend ijs etc. – dat de mannen het bepaalt niet gemakkelijk hebben en steeds achteruit gaan in hun gezondheid. Want het is een echte overlevingstocht.

E Het vertelstandpunt

1. Door wiens of wat voor ogen volg je het verhaal?
In het verhaal is Jean Cornbutte de hoofdpersoon, maar hij is niet zelf de verteller. Het verhaal wordt vertelt door een alwetende verteller. Want sommige conversaties of gebeurtenissen waar de hoofdpersoon op dat momnet geen weet van kan hebben gehad om dat hij niet op die plaats aanwezig was, kun je toch volgen omdat de alwetende verteller soms ook andere personen volgt dan alleen de hoofdpersoon. Soms weet je in het verhaaal wat er zich op twee verschillende plaatsen afspeelt. Bijvoorbeeld op het moment dat André Vasling de grote ruzie op het schip begint is Louis daar niet bij aanwezig omdat is wezen jagen. Maar doordat op dat moment de schrijver het verhaal in verschillede fragmenten vertelt, weet je zowel waar Louis mee bezig is als hoe de ruzie op het schip is begonnen.
. 2. Beleving door de wijze van vertellen
Doordat het verhaal vanuit een alwetend perspectief wordt vertelt, kun je de belangrijke gebeurtenissen precies volgen. Dat maakt het lezen van het verhaal interessant maar dat gaat wel een beetje ten koste van het je kunnen inleven in de hoofdpersoon. Als Cornbutte zelf het verhaal had verteld, denk ik dat ik me beter had kunnen inleven in hoe hij zich voelde en hoe hij dacht.

F Aanrader of afrader

Ik vind dit boek, als is het wel erg moeilijk, best wel aan te raden. Ten eerste is het erg leuk en interessant om over de tocht op zich te lezen. Ten tweede is er een mooi en emotioneel verhaal om de expeditie gemaakt en ten derde is het ook erg spannend.; je wil tot op het laatste moment precies weten hoe het allemaal afloopt. Kortom: leuk boekje om te lezen voor je lijst.