Boekverslag Philippe Labro

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	2VMBO/HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2237
Opvragingen:	171

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (113 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Philippe Labro

• Des cornichons au chocolat / Augurken met slagroom (14)

  1983

1.
a. Wat is de titel van het boek?
Augurken met slagroom

b. Wie heeft het boek geschreven?
Stéphanie

c. In welk jaar is het boek verschenen?
1983

d. Wie is de uitgever?
Lemniscaat Rotterdam

e. Waarneer was de eerste druk?
1983


2.a. Schrijf de flaptekst over.

Stéphanie
Augurken met slagroom

Stéphanie ligt met zichzelf en met de hele wereld overhoop. Methaar ouders kan ze niet goed opschieten, maar die kunnen hetmet elkaar ook niet vinden. Op school gaat het niet goed. En
haar vriendinnetjes zijn al ongesteld, maar zij nog niet. Stéphanievoelt zich vreselijk eenzaam. Alleen aan haar kat Garfunkelkan ze haar problemen kwijt, en in haar dagboek. Als ze alles opschrijft, kan ze het allemaal beter aan. Vol humor, maar ook verontwaardigd geeft ze in haar dagboek heel origineel haar mening overde volwassenen en hun wereld. In haar opstandigheid probeert ze de aandacht te trekken door augurken met slagroom te eten, en door vanhuis weg te lopen…

b. Waar slaat de titel op?
Stéphanie kan allerlei dingen door elkaar eten als ze wil. Dat doet ze dan om aandacht te krijgen van haar ouders, die haast nooit thuis zijn of tijd voor haar hebben. Haar favoriete combinatie is augurken met slagroom.

3. a. Wie zijn de hoofdfiguren en vertel in het kort iets over hen.
b. Wat voor karakter hebben ze?

Er is in dit (dag)boek maar één hoofdfiguur en dat is Stéphanie.
Stephanie is een meisje van dertien jaar en is erg onzeker. Dat komt doordat ze als enige van haar vriendinnen nog niet ongesteld is. Ze denkt echter steeds dat ze het geworden is en zit daarom veel en lang op het toilet.
Ze voelt zich eenzaam, doordat haar ouders nooit thuis zijn. Ze doet van alles om de aandacht te trekken. Ze doet vaak of ze ziek is en haalt wisselende cijfers om haar ouders op school te krijgen. Bovendien vraagt ze zich af waarom ze er is. Ze was liever in haar vorige leven gebleven.
Ze is ervan overtuigd dat ze een vorig leven heeft gehad, omdat ze, als ze zich goed concentreert, aan de andere kant van dingen kan komen.
Ook een aandachtstrekker is het eten van de vreemdste combinaties als: augurken met slagroom (het is net als haar leven; soms doet het pijn, soms is het zoet, soms is het zuur en soms is het aangenaam) en uien met sinaasappels. Ze denkt dat ze hier tegen kan, omdat ze vroeger veel kauwgom doorslikte.
Stephanie heeft een niet al te positief beeld van haar ouders. Ze lopen enorm met de laatste mode mee.

Stephanie vind haar moeder maar lelijk en noemt haar in haar dagboek ‘compleet belachelijk’, omdat ze dacht dat een poes en een Yorkshire (hond) met elkaar zouden kunnen opschieten.
De enige met wie ze goed kan opschieten is Garfunkel haar kat.

Haar karakter: Stephanie is onzeker, voelt zich eenzaam en daardoor probeert ze op aparte manieren aandacht te trekken.
Voorbeelden uit het boek waaruit blijkt dat ze zo’n karakter heeft:
1. Vaak als ze uit school komt is ze alleen thuis. Soms horen haar ouders er dan wel te zijn. Dan luistert ze het antwoordapparaat af. Er staan alleen maar berichtjes van haar vader voor haar moeder op en van haar moeder van haar vader op. Ze heeft dan het gevoel dat haar ouders haar vergeten. Daardoor voelt ze zich eenzaam.
2. Stephanie maakt vaak lijstjes over dingen zoals die horen te gaan. Dan denkt ze dat zij dat gene verkeerd doet.
Bijvoorbeeld:
Lijstje van alles wat je niet moet doen om met succes weg te lopen.
Je moet je kat niet mee nemen.
Je moet niet ’s avonds vertrekken
Je moet weten waar je heen gaat, zelfs als je in dat geval het niet echt weglopen kan noemen.
Je moet je slaapzak meenemen en chocola.
Je moet je niet ouder voordoen dan je bent.
Je moet geen wroeging of spijt hebben.
Je moet niet achterom kijken.
Je moet niet aan je ouders denken.
Je moet niet huilen.
Je moet niet nadenken.
Kortom je moet precies het tegenovergestelde doen van wat ik heb gedaan.

Ik vind dit een heel goed voorbeeld waaruit blijkt dat Stephanie onzeker is omdat ze hierdoor denkt dat zij alles verkeerd doet. Wat natuurlijk in het echt niet zo is.

4. In welke tijd speelt het verhaal zich af?

Het verhaal speelt zich af in deze tijd. Dat weet ik doordat Stephanie thuis op haar kamer een eigen telefoon(lijn) heeft omdat haar ouders heel erg vaak zelf aan het bellen zijn. Verder is er niet iets speciaals waaraan je kunt merken dat het in deze tij afspeelt. Maar alles wat er gebeurt en de manier waarop lijkt op hoe het in deze tijd zou kunnen gebeuren. Er is geen enkele reden om te denken dat het vroeger is gebeurd of juist in de toekomst.

5. Waar speelt het verhaal zich af?

Het verhaal speelt zich af in Parijs. Ik ga deze stad dan ook beschrijven.

Parijs:
Als je Parijs binnenkomt dan zie je veel auto’s, fietsers, bussen, trams en voetgangers. Er is veel lawaai en er gebeurt zeer veel. Het is een grote stad met veel winkels, restaurants en cafeetjes. Er zijn veel verschillende wijken in de stad. Hele rijke wijken maar ook hele arme wijken. Er leven dus ook verschillende soorten mensen. Rijke, werkelozen, toeristen, werkende, oude, jonge enzovoort. Het is een grote stad met grote en hoge gebouwen zoals flats, scholen, huizen, zwembaden, sportvelden, huizen, parken, hotels enzovoort. In de stad is er altijd wel iets te zien of te beleven. Ook denk ik dat je in Parijs goed kan verdwalen. Er is vast ook wel een vliegveld.
(114 woorden)

6. Bij welk genre kun je dit boek indelen?

Dit boek is een probleemboek. Stephanie heeft namelijk veel problemen, zoals ruzies, verdriet en agressie/boosheid. Maar gelukkig worden de problemen aan het eind van het boek wel opgelost.
Verder is dit boek een dagboek. Stephanie vertelt daarin wat ze heeft beleefd, wat ze denkt en hoe ze over andere mensen denkt. Ik vond dit leuk om te lezen. Maar dit heeft natuurlijk niks te maken met het genre.

7. Een kort uittreksel

Augurken met slagroom
Stéphanie is op zestien-jarige leeftijd naar een uitgever gestapt met een paar schriften die ze geschreven had toen ze dertien en veertien jaar oud was. Daarin stonden aantekeningen van haar leven, een soort dagboek dus. Na overleg met de ouders is een selectie gemaakt en dat is het verhaal ‘augurken met slagroom” geworden.

Het verhaal gaat over Stephanie een jonge Française. Zij houdt een dagboek bij. Zij noemde het lycee de boerderij. Ze doet op school net alsof ze flauwvalt, omdat ze niet naar de verpleegster mag van de leraar. Als ze zich concentreert komt ze aan de andere kant waar de mensen gelukkig zijn.
Stephanie heeft ook een kat Garfunkel. Haar vader is vaak weg om dingen van het leger te kopen.
Stephanie is niet gelukkig omdat ze niet veel aandacht krijgt van haar ouders. Ze gaat veel met Pablo om. Pablo laat haar zijn huis zien. Pablo heeft een broer die in een rolstoel zit. Hij heeft poly-neuropathie en mag niet naar buiten voordat hij genezen is. Stephanies moeder heeft een hond die overal komen mag terwijl Garfunkel alleen op haar kamer mag komen. Stephanie denkt dat haar ouders allebei voor schut lopen met de kleren die ze dragen. Toen ze een weekend op vakantie gingen was ze ziek omdat ze augurken met slagroom gegeten had.

Stephanie doet allerlei rare dingen omdat ze te weinig aandacht krijgt zoals: ze laat s’ nachts het raam open om ziek te worden. Ze slaapt met Garfunkel wat ze niet mag. Ze haalt slechte punten. Ze praat de hele dag tegen niemand. Ze luistert religieuze muziek. Ze drinkt Amerikaans bier. Ze kleedt zich in het zwart. Ze verft met make-up op haar gezicht en veegt het erna weer eraf. Ze gaat vaker naar een handelscentrum in Parijs en praat met rare figuren. Ze schrijft zich voor allerlei sporten in maar gaat er nooit heen. Als ze een boterham eet laat ze de kruimels overal slingeren. Ze doet melk bij de cola.

Stephanie en Sophie wandelen over het plein van de sterren omdat ze vrij hebben gekregen van de gym. Ze komen Fleur tegen en gaan met haar mee naar huis, ze luisteren muziek en eten daar. Als Stephanie naar huis gaat hebben haar ouders allebei op het antwoord apparaat ingesproken dat ze weg zijn. Ze voelt zich alsof ze niet bestaat en loopt weg. Ze gaat naar Pablo en krijgt van hem een boek om te lezen. Ze slaapt naast Pablo in een slaapzak. De volgende morgen gaat ze terug naar huis en krijgt 5 klappen. Ze is verbaasd dat haar ouders geen vragen stellen. Ze moet haar kamer voor 8 uur opgeruimd hebben. Ze denkt dat ze geadopteerd is, omdat ze er totaal anders uitziet dan haar ouders.
Haar ouders maken zich zorgen om haar gezondheid. Haar vader vertelt haar dat ze misschien gaan scheiden.

Stephanie kan het goed vinden met Nicole de muzieklerares. Nicole heeft zwart haar en kan goed fluit spelen. Nicole neemt de klas mee om een groot orkest te zien omdat Nicole een cadeau van hun gekregen had. Het orkest werd gedirigeerd door Mutti een Italiaan. Stephanie was met Julie aan het kletsen en Nicole zet haar vooraan. Stephanie koopt de cd om hem thuis te luisteren.

Ze vindt de wereld onrechtvaardig en de mensen walgelijk. Ze kan goed de aandacht van haar ouders trekken maar in de klas is ze kalm. Een jongen Xavier vindt ze een grote dombo. Op de gang zag ze Sylvie Lacaille met een klein flesje vloeistof. Xavier gooit het over de stoel van de leraar en moet eruit. Xavier wordt voorgoed van school gezet. Xavier staat bij de bus te huilen en ze bedenken een plan. Stephanie vertelt Nicole dat Xavier niet de enige schuldige is maar de conrector wil niet van mening veranderen. Ze gaat onder schooltijd gewoon naar huis en vertelt het haar vader. Xavier had de V op het raam geschreven met tranen. Haar vader zegt haar dat hij met het vliegtuig naar New-York gaat met een collega. Vader belt de conrector en komt erachter dat ze slechte punten haalt en hem nooit op een reünie heeft laten komen. Ze bedenkt een ander plan en hoort haar moeder met nog iemand binnen komen. Ze blijft met Garfunkel op haar bed liggen wachten en ze hoort dat het een man is die bij haar moeder is. Ze gaat naar de keuken maar vergeet Garfunkel die naar de badkamer rent en moeder ziet haar ze is kwaad dat Stephanie niet op school is en slaat haar. Ze loopt weer weg en gaat naar de Ander ze vertelt hem alles en hij wil haar helpen. De Ander is ziek en Stephanie zegt dat het een spierziekte is. De Ander legt Stephanie van alles uit en Stephanie gaat weer naar huis.

Er is nog niemand en ze besluit naar mevrouw Moreau te gaan. Zij heeft haar vroeger toen ze een baby was verzorgd en is toen huilend weggelopen. Ze woont in Arville en stuurde haar altijd kaarten. Ze neemt Garfunkel mee. Ze neemt een taxi tot aan de autobaan. Ze lift naar Normandie en een man zet haar af bij de tol van Louviers. Ze moet nog 20 km lopen en ze vindt het huis van Mamo. Ze zegt tegen haar dat haar ouders een paar dagen naar Deauville zijn. Ze krijgt een klein kamertje boven. Mamo heeft een hond die heet Medor. Ze is 3 dagen ziek en Mamo zorgt goed voor haar de 4de dag voelt ze zich alweer wat beter en gaat ze mee koeien kijken. Ze is Garfunkel kwijt en ze vindt hem dood op de weg. Ze ziet haar ouders met de politie aankomen rijden. Ze gaan terug naar Parijs met de auto. Papa is ook terug gevlogen. Ze praten het thuis allemaal uit. Mama neemt een klein poesje mee en ze noemen hem Simon. Ze heeft ook besloten om te stoppen met schrijven in dit dagboek.
Dit uittreksel heb ik van de internet site http://www.scholieren.com

Keuzeopdrachten
A.6. Schrijf een brief aan één van de hoofdpersonen.

Lieve Stéphanie.
Alles goed met jou? Met mij wel. Volgends mij bevalt het leven je nu wel beter dan eerst. Ik hoorde dat je een nieuw poesje gekregen hebt, genaamd Simon. Simon is vast net zo lief als Garfunkel. Ik vind het echt heel erg wat er met Garfunkel is gebeurd! Jij en Garfunkel waren echt samen één!
Kom je nog wel eens in da cafeetje waar je uren hebt gezeten toen je ging weglopen, met de ober met een snor? Zullen we er anders samen een keer gaan drinken? Lijkt me leuk!
Ik vind het echt een mooi dagboek die je hebt bijgehouden. Soms staan er echt grappige dingen in maar soms ook minder leuke dingen. Hoe is het eigenlijk met Xavier? Ik vind het best wel zielig voor hem dat hij van school is gestuurd, terwijl hij dit keer niet de schuldige was.
Hoe is het nu met je ouders? Zijn ze nog vrienden? Dat lijkt me wel prettig voor jou. Geeft je moeder je genoeg aandacht? Volgends mij is ze nu best lief voor je. En Mamo? Spreek je die nog wel eens? Ze heeft je goed geholpen, ook al ben je daar ziek geworden, is Garfunkel dood gegaan en heeft ze je moeder gebeld. Maar toch… terwijl jij dat niet zo leuk vond, heeft het je wel goed gedaan. Behalve dan dat Garfunkel dood is gegaan.
Ik heb niks meer te vertellen. Veel succes op school en met Simon! En schrijf je terug?
Veel liefs Jette