Geschreven door:	Lissie
Datum ingestuurd:	9 maart 2003
Niveau:	4 havo
Taal:
Woorden:	969
Opvragingen:	1354 (9 deze maand)
Waardering:	Currently 3.67/5 1 2 3 4 5 3.7/5 (6 stemmen)

 schrijfster: Anna Enquist
 1e druk: 1997
 het boek dat ik heb gelezen komt uit ´de grote lijsters´ serie van ´99
 aantal blz. 203

Samenvatting
In dit boek lopen drie verhaallijnen door elkaar. In de grootste verhaallijn wordt het levensverhaal van Wanda Wiericke verteld. Ze is een talentvolle pianospeelster en krijgt al op jonge leeftijd les van meneer de Leon, een Jood. Wanda heeft een broertje die een mongool is, hij huilt alsmaar en bonkt steeds met zijn hoofd tegen de muur. Alleen als Wanda piano speelt wordt hij stil. Wanda is erg goed en muziek is alles voor haar. Ze gaat naar het conservatorium en heeft veel optredens. Haar vader sterft aan kanker, maar verder gaat haar leven z’n gangetje. Dan ontmoet ze Bouw in de inrichting waar haar broertje woont, ze worden verliefd.
Wanda moet veel weg voor haar optredens waar Bouw het eigenlijk niet mee eens is. Hij vraagt haar om niet altijd weg te gaan, maar dit kan ze niet. Ze trouwen en op een gegeven moment is Wanda zwanger. Bouw vindt dat ze haar tournee van een paar maanden later moet afzeggen. Wanda doet dat niet. Dan krijgt ze een miskraam en gaat toch op tournee. Als ze terug komt ziet ze het niet meer zitten en besluit ze om niet terug te gaan naar Bouw. Ondertussen gaat het erg slecht met haar moeder. Op haar sterfbed vertelt ze aan Wanda dat Egbert Wiericke haar vader niet was. Van een tante hoor Wanda dan dat Max de Leon, haar pianoleraar, haar vader was.
Ze gaat nog een tijdje door met spelen, maar elk jaar kost het meer moeite. De dokter constateert reuma en adviseert haar te stoppen met spelen. Dat doet ze en ze trekt zich terug in Frankrijk.
De tweede verhaallijn gaat over Wanda in het heden, ze heeft net een nieuwe piano gekocht en besluit na veel gepieker om toch maar weer een keertje te spelen.
In de derde verhaallijn is Bouw op weg naar Wanda om haar nog een keer op te zoeken. Uiteindelijk komt hij bij haar thuis. Hij gaat op het kerkhof achter haar huis zitten en luistert naar haar pianospel op haar nieuwe piano.

Ervaringsverslag
Echte spanning komt in dit boek vrijwel niet voor. Er zijn geen spannende gebeurtenissen of dingen die plotseling en heel ingrijpend zijn. Toch is dit niet vervelend en het is ook eigenlijk niet echt nodig. Het boek is namelijk op zo’n manier geschreven, dat je voortdurend wilt weten hoe het af gaat lopen of gewoon hoe het verder gaat, dit had ik tenminste.
Dit effect wordt vooral bereikt doordat die drie verhaallijnen elkaar voortdurend afwisselen. Het boek is verdeeld in drie delen die op hun beurt weer zijn verdeeld in tien hoofdstukken en deze hoofdstukken zijn zo geschreven dat twee opeenvolgende hoofdstukken nooit over een zelfde verhaallijn gaan.
Door deze afwisseling kreeg ik het gevoel dat ik gewoon wel door moest lezen omdat ik toch telkens wilde weten hoe het verder zou gaan wanneer een hoofdstuk net op een interessant moment ophield. En als er dan eerst nog een hoofdstuk over een andere tijd tussenkwam dan nam ik dat maar voor lief en las dat zo vlug mogelijk door om snel met het interessante deel verder te kunnen gaan. Daarnaast zat zelfs in het minder interessante deel een bepaald verloop waardoor ik toch wilde weten hoe dat af zou lopen.
Bij de levensloop van Wanda bleef ik bijvoorbeeld benieuwd naar hoe haar carrière zou verlopen en ook wat nou eigenlijk precies ´het geheim` van de titel is. In het heden van Bouw wilde ik vooral weten of hij haar nou uiteindelijk zou vinden en of ze dan ook echt een gesprek zouden hebben. In het verhaal van Wanda´s heden is de belangrijkste vraag of ze uiteindelijk nog weer gaat pianospelen.
Als je op deze punten let, kun je zeggen dat de titel van het boek niet gewoon op één geheim slaat, maar dat er minstens drie geheimen in het boek voorkomen, die alledrie pas aan het einde van het boek worden opgelost. En door deze geheimen blijft het boek om aandacht vragen en blijf je door willen lezen.

De hoofdstukken die over Wanda´s levensverhaal gaan zijn het langste, maar deze overlappen dan ook de grootste periode. De verhalen over Bouw en Wanda in het heden gaan maar over een paar dagen.
Het einde van het verhaal vind ik een beetje onduidelijk. Je krijgt niet te horen of Bouw Wanda nou echt gaat opzoeken of dat hij alleen maar naar haar muziek luistert en vervolgens weer weg gaat. Dit vind ik een beetje jammer, maar verder vond ik het een heel leuk boek om te lezen, erg interessant en mooi geschreven. In het opzicht van het willen weten hoe de gebeurtenissen verder gaan en hoe het verhaal afloopt vind ik dit zelfs een ´spannend` boek.

Verwerkingsopdracht
Opdracht 33A:Schrijf naar aanleiding van een door jou gekozen belangrijke gebeurtenis een dagboekfragment uit het dagboek van een hoofdpersoon die bij deze gebeurtenis betrokken is.

Lief dagboek,

Het is niet te geloven wat er vandaag is gebeurd.

Toen ik vanavond thuiskwam was het stil, terwijl toen ik wegging, Frank (zoals altijd) op de bank lag te jammeren en te huilen. Het gebeurt maar zelden dat hij een keer echt stil is, en dan nog meestal alleen als hij slaapt. Maar toen ik binnenkwam zag ik dat hij gewoon (WAKKER!!!) op de bank lag. Wanda zat piano te spelen en toen Egbert me vertelde wat er precies was gebeurd kon ik het bijna niet geloven.
Frank had op de bank liggen huilen en toen Wanda aanstalten had gemaakt om piano te gaan spelen had Egbert haar in eerste instantie nog tegen willen houden. Toen ze toch begon te spelen was Frank ineen stil geworden.
We hadden alledrie het gevoel dat we iets geweldigs hadden ontdekt en ik hoop dan ook dat Wanda´s pianospel altijd dit effect op Frank blijft hebben.
Veel liefs Emma