Boekverslag Greet Beukenkamp

Info over dit verslag

Geschreven door:	Wicked 14
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1517
Opvragingen:	12

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (63 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Greet Beukenkamp

• Al het water van de zee (8)

  1992

• Het jaar van de heks (3)

  1998

• Mist (5)

  2000

• Ontvoerd (14)

  1993

• Reisbureau Fantasia (1)

  1997

• Tegen mijn wil (4)

  2005

• Teruggaan kan niet meer (3)

  1995

A) Zakelijke gegevens
Titel: Ontvoerd
Auteur: Greet Beukenkamp
Uitgever: Sjaloom
Jaar van verschijnen: 1993

B) Inhoud

Samenvatting:
Het verhaal gaat over een meisje Daphne, dat is ontvoerd door drie mannen, toen ze naar huis toe fietste. Ze is een tenger meisje van 15 in het verhaal wordt ze 16 met lange blonde krullen en is heel rijk. Dat is de rede van haar ontvoering want ze vragen veel geld in ruil voor haar. In het begin was ze heel bang en onzeker in de donkere sombere kelder van het witte afgelegen huis. Ze heeft daar bijna niets, ja een chemisch toilet, een oud bed, bureau, een stoel en een heel klein beetje licht uit het kleine raampje. Maar in de loop van het verhaal wordt de angst minder. Ze wordt zelfs verliefd op een van haar ontvoerders en krijgt er een band mee. Ze noemt hem David, hij komt iedere dag eten brengen dan kletsen ze altijd over van alles en nog wat. Zelfs kreeg ze van hem nog wat boekjes en een schrift om te lezen en te schrijven. Het schrift gebruikte ze als dagboek, waar je in het boek uit kan lezen.
De andere twee ontvoerders waren lang niet zo aardig. Een van hen was 'de Lange' die was het brein achter de ontvoering. Hij regelde alles en zei wat de andere moesten doen. De andere 'de Bolle' is de gemeenste die Daphne het liefst om zou willen brengen. Hij had enge varkensoogjes.
Het verhaal begint pas op de vierde dag van haar ontvoering en eindigt ongeveer zes weken later. Daphne schrijft als het boek begint al in haar schriftje (dagboek). Ze schrijft al haar belevenissen en gevoelens daarin op. Zo ook wat ze voelt voor David en dat de band met hem groeit. Daphne snapt niet dat hij aan de ontvoering mee doet hij komt voor haar op. Want ze wordt erg bedreigd door de lange en de dikke. Ze willen haar zelfs vermoorden als ze het geld hebben. En ze vinden het verkeerd dat Daphne met David om gaat. Daar ontstaan nogal eens meningsverschillen over.
Want Dapne had een lampje van David gekregen en had daarmee zitten seinen na de voorbijkomende auto's. De Bolle had dat gezien en was daar niet blij mee. Hij was toen zo snel mogelijk naar de kelder gestormd om de lamp eruit de halen en sloeg Daphne. David was door het kabaal naar de kelder gegaan. En werd boos op de Bolle. Daardoor ontstond er een vechtpartij waarbij Davids bivakmuts was afgeraakt, dus Daphne had zijn gezicht gezien. Ze dacht eraan om het aan de politie te vertellen als ze thuis was. Maar ze vond David zo aardig dat ze dat maar niet deed. En zei tegen haar ontvoerders die dat ook hadden opgemerkt dat ze niets gezien had.
Ze was een ook een keer alleen met David thuis die de deur van haar kelder niet had dichtgedaan, ze probeerde te ontsnappen maar dat mislukte. Een paar dagen daarna zou Daphne vrijgelaten worden, want haar ontvoerders hadden het geld. Ze werd toen afgezet in een afgelegen weg waar ze met een langskomende auto mee naar huis is gegaan. Haar ouders waren heel blij. Ze werd bedolven onder de pers en de politie, want die moesten alles weten. Helaas zijn de ontvoerders niet opgepakt. Daphne zelf was ook blij maar kon David niet uit haar hoofd zetten en dat zou altijd zo blijven.

1) Daphne: Als ze ontvoerd wordt, is ze 15 jaar. Tijdens haar ontvoering wordt ze 16. Ze is een tenger meisje en ze heeft lange blonde krullen.

2) In het begin vindt ze het verschrikkelijk om ontvoerd te zijn. Ze is bang voor haar ontvoerders. Maar langzamerhand groeit de vriendschap met een van hen, de Jongen, die ze David noemt. Ze wordt verliefd op hem. Ze droomt over hem en toen ze vrij was vond ze het jammer dat ze hem niet meer zou zien. Al haar gevoelens schrijft ze in haar dagboek, een schriftje dat ze van David heeft gekregen. Dan heeft ze iets te doen en het is haar enige houvast. Het geeft haar kracht. Door een muis, die haar telkens komt bezoeken, voelt ze zich niet zo eenzaam. Dat vindt ze heel fijn. Toen ze vrij was, bleef ze met gemengde gevoelens achter: zou David nog aan haar denken? Zou ze hem nog ooit terugzien?

3A) De bolle: de bolle wil eigenlijk vanaf het begin al van Daphne af hij vindt dat ze voor teveel problemen zorgt hij is alleen puur op het geld uit.

De lange: De lange is een beetje de baas van het stel hij doet de onderhandelingen en hij bepaalt ook wanneer ze het geld overhandigen en wanneer en wie Daphne haar eten en drinken en andere benodigdheden brengt.

David: David is nog de meest zorgzame van het stuk je voelt eigenlijk bijna meteen aan het begin van het boek dat hij het niet alleen maar op dat geld voorzien heeft in de vordering van het verhaal gaat hij hele gesprekken met Daphne aan, zij verlangt er steeds meer na om met hem alleen te zijn.

Vader en moeder: die moeten het geld betalen de eerste keer gaat dat goed mis want ze waren niet op tijd.

B) Ze zijn allemaal bezorgt om Daphne behalve de boeven(De Bolle & De Lange).

4) Daphne leer je echt van binnen kennen maar de rest eigenlijk alleen maar van
buiten.

5) Het verhaal speelt zich bijna helemaal af in een donkere sombere kelder, onder een verwaarloosd wit huis. Dit huis staat helemaal afgelegen.

6)Het verhaal speelt zich in deze tijd af. Want het kan nou nog gebeuren.

7) Het verhaal duurt ongeveer 6 weken.

8)Alles verloopt zoals gewoon er zijn geen terugblikken. Het gevolg daarvan is dat je het verhaal helemaal kunt volgen.

9) De bedoeling van de schrijfster is volgens mij je vermaken en je waarschuwen.

10) Het is een eigentijds- en avonturen verhaal.

C) Mening

1) Ik vond het een leuk en spannend boek. Mij sprak het onderwerp ‘ontvoerd’ al direct aan, omdat dit me spannend leek. Het was ook realistisch. Ik leefde helemaal met Daphne mee. Het zou iedereen zo kunnen overkomen: ontvoerd zijn en in een keldertje opgesloten zijn. Ik lees graag realistische boeken, omdat ik me er dan iets bij voor kan stellen. Ik heb me altijd afgevraagd hoe zo iemand zich zou voelen. Maar in dit boek had Daphne nog geluk. David kwam voor haar op. Als ik iemand uit het boek zou moeten zijn, zou ik toch voor Daphne hebben gekozen. Omdat toch ondanks alles, zij er het best vanaf kwam. De Lange en de Bolle zou ik helemaal niet willen zijn. Zij waren door en door slecht en alleen maar op eigen belang uit. Het einde was toch nog verrassend. Ik had al verwacht dat Daphne vrij zou komen, maar dat David zo koel deed, had ik niet verwacht.

A) Het was een moeilijk dik boek. Want als je even was afgeleidt moest je de zin helemaal op nieuw lezen(en dat gebeurde vaak bij mij).
B) Het was wel spannend want ik wou het in 1x uit lezen maar dat mocht niet van mijn moeder(ik zou hoofdpijn krijgen als ik dat deed).
C) Het was best zielig toen Daphne daar een paar dagen zat kreeg ze toch heimwee(dat kon je merken aan hoe de schrijfster begon te schrijven).
D) Ik kan me nooit goed inleven maar deze keer wel, want het kon mij ook gebeuren.
E) Het was wel leuk omdat het goed afliep.
F) Het was een realistisch verhaal want zo kan het ook in de werkelijkheid.
G) Er zat niet veel humor in.

2) Ik vond alles even spannend want ik kan niet echt kiezen. Ik heb het boek al best lang geleden gelezen ik weet niet meer precies wat. (ik heb heel veel dingen nog op moeten zoeken en het boek was al uitgeleend want ik begon pas na de kerstvakantie.)

D) Informatie over de auteur.

1) Greet Beukenkamp is geboren in Haarlem in 1939. Ze heeft de opleidingen pabo en psychologie gevolgd. En is naast schrijver ook onderwijzeres.
2) Ze is begonnen met schrijven omdat ze wil dat kinderen door haar boeken gaan nadenken over dingen. Vooral drama, spanning en humor vindt ze belangrijk in haar boeken. Het leukste daaraan vindt ze het eindeloos fantaseren en het zelf maken van het verhaal. Ook probeert ze iets van haar eigen levenservaring erin te verwerken. Toch gaat ze een boek niet zomaar schrijven. Eerst gaat ze informatie halen en vragen bij een persoon die er verstand van heeft over het onderwerp van haar boek. Daarna schrijft ze het verhaal in grote lijnen op wat er in elk hoofdstuk gaat gebeuren. Dan pas begint ze aan het echte werk: het schrijven.
3) In het algemeen zijn de andere auteurs tevreden over haar onderwerp en het is niet echt moeilijk te lezen(sommige wel). De lezers zijn er ook tevreden over. Ze houden wel van eigentijdse verhalen.
4) Andere boeken van haar:
- Een lange reis op korte pootjes (1992)
- Al het water van de zee (1992)
- Bonje om de boomhut (1994)
- Terug gaan kan niet meer (1995)
- Reisbureau Fantasia (1997)
- Het jaar van de heks (1998)