Boekverslag Ursula Wolfel

Info over dit verslag

Geschreven door:	master Knol [meer]
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	965
Opvragingen:	10

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (286 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Ursula Wolfel

• Der rote Racher (5)

  1959

• Die grauen und die grunen Felder (2)

  1970

Samenvatting
Peter woont in een kindertehuis. Als hij vakantie heeft mag hij naar zijn familie toe maar zijn moeder kan hem thuis niet hebben omdat het al zo druk is thuis. Peter noemt zichzelf de Rote Rächer. Vandaar dat het boek ook zo heet. Hij noemt zichzelf zo omdat hij rode haren heeft en het stond stoer dat je zo’n naam had (de rode dief). Hij had bij een groepje dieven gezeten. Hij stuurt een brief naar zijn tante Agathe Birger omdat hij in de vakantie toch niet in het tehuis wil blijven. Zijn tante stuurt een brief terug dat hij bij haar kan logeren. Peter is helemaal gelukkig. Helaas voor Peter krijgt Agathe ook een andere brief dat 3 kinderen (Evchen, Uli en Frieder) uit haar familie komen. Dus moet ze Peter’s bezoek afzeggen. Peter vindt dit niet eerlijk en besluit alleen op pad te gaan naar tante Agathe’s huis. Als hij onderweg is met de fiets komt hij een fietsenmaker tegen. Zijn fiets is kapot dus die moet nog gemaakt worden. Als hij vertelt dat hij naar tante Agathe gaat hoeft hij niet te betalen want dat doet zijn tante dan wel. Hij moet nou met de bus dus krijgt hij van de fietsenmaker ook nog geld. Als hij in het dorpje Seedorf aankomt is er onderweg ineens een boomhuisje waar niemand woont. Hij loopt dan verder naar zijn tante’s huis dat er tegenover is. In het riet blijft hij liggen kijken naar het huis (waar niks gebeurt) en dan valt hij in slaap. De volgende morgen loopt hij naar het boomhuisje toe en besluit daar te blijven. Van het geld wat hij gehad heeft gaat hij dan de boodschappen doen. Bij tante Agathe in huis worden op dat moment de kinderen wakker. Die gaan naar het eiland waar het boomhuis staat. Daar zien ze een doodskop die Peter gisteravond in het zand had getekend. Ze ontdenken dan dat er iemand op het eiland is. Uli en Frieder willen wel gaan kijken maar Evchen niet. Ze gaat uiteindelijk wel mee maar ze moeten snel weer weg want ze gaan eten. Dus hebben ze eigenlijk nog niks gevonden. Peter denkt dat hij op het eiland veilig is omdat de kinderen toch niet kunnen zwemmen maar als hij net bij het huisje is hoort hij stemmen en zijn ze weer op het eiland (met een boot). Er gaan een paar dagen weer voorbij en Peter heeft geen eten en geen geld meer. Hij besluit om naar tante Agathe’s huis te gaan als iedereen daar weg gaat. Daar pakt hij wat eten en een paar andere dingetjes. Als ze weer thuiskomen missen ze de spullen en ze denken dat er een inbreker is langs geweest. Meneer Schmidt (de postbode) komt ook langs en die hoort dan ook het verhaal van de inbreker. Meneer Schmidt wist ook dat Peter misschien langs kwam en die vond het geen goed idee. Hij dacht dat zo’n “dief” slechte invloed had op de andere kinderen. Terwijl Meneer Schmidt en de rest buiten staan te praten ligt Peter in het riet die alles af ligt te luisteren. Later als Evchen boven staat ziet ze iets verdachts en wil ze met de boot naar het eiland gaan. Dan komt er ineens de waterman Nöck (Peter) uit het water zetten. Hij spreekt alles met een ‘ö’ uit en dat is voor een Nederlandse die dit boekje leest een beetje lastig dus dat snapte ik niet. Evchen gelooft er wel onwijs in en ze belooft als ze weer weggaat dat ze het niet door vertelt. Als Peter heel tevreden in het boomhuisje zit komt de echte eigenaar eraan. Die vraagt een aantal dingen aan hem maar hij mag wel blijven in het huis als boswachter hulpje. Als peter weer gaat boodschappen doen komt hij Frieder tegen. Tante Agathe had gezegd dat ze allemaal niet het huis uitmochten. Peter komt met Frieder aan de praat over een paar dingetjes. Peter vertelt dan dat hij het boswachterhulpje is. ‘s Avonds merkt Evchen daar haar zeehond knuffel weg is. Die had Peter meegenomen. Ze gaan in de tuin zoeken en dan ziet Uli is het zand idioot staan. De volgende morgen gaat hij vroeg naar het eiland in zijn eentje en ziet hij Peter zitten. Ze krijgen meteen ruzie en gaan vechten. Om een gegeven moment houden ze ermee op. Uli dacht dat hij de dief was wat natuurlijk ook zo is. Peter vertelt dat weer dat hij in een tehuis zit en hangt voor de rest een lul verhaal op. Later gaat Uli weer naar huis met een blauw oog. Hij zegt gauw tegen Frieder dat hij maar moet doen alsof hij het gedaan heeft. ’s Avonds vertelt tante Agathe over de echte Peter. Dat hij eigenlijk zou komen logeren. Agathe is een beetje ongerust over Peter omdat hij na haar laatste brief niks meer van hem gehoord heeft. Ze vertellen niks van hun ontmoeting (met de waterman) met Peter. Daarna gaan ze naar Peter toe en gaan weer wat praten met elkaar. Evchen en Uli willen eigenlijk dat hij stiekem op zolder komen wonen. Ze vinden hem wel zielig omdat hij daar alleen zit. Dus doen ze dat. Later als hij op zolder woont brengen ze met een mandje met eten met een touwtje naar boven. Dit ziet Meneer Schmidt en hij denkt dan dat hij Peter gezien heeft. Ze verzinnen dan snel dat het Uta is. Die bestaat helemaal niet dus moeten ze het wel tegen Agathe zeggen. Peter blijft dan gewoon daar logeren in de vakantie en hij nu Uta. Een paar dagen later is Peter weer vertrokken omdat hij zich een beetje teveel aan de regels moest houden. Hij laat een bedankbriefje achter en Agathe zegt dat ze hem gauw zal terug schrijven.